ਸੁਨੀਲ ਗੰਗੋਪਾਧਿਆਏ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਸੁਨੀਲ ਗੰਗੋਪਾਧਿਆਏ
Sunil Gangopadhyay image
ਸੁਨੀਲ ਗੰਗੋਪਾਧਿਆਏ
ਜਨਮ(1934-09-07)7 ਸਤੰਬਰ 1934
ਫਰੀਦਪੁਰ, ਬੰਗਾਲ, ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ (ਹੁਣ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼)
ਮੌਤ23 ਅਕਤੂਬਰ 2012(2012-10-23) (ਉਮਰ 78)
ਕੋਲਕਾਤਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ
ਵੱਡੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂFirst Light (Prathama Alo), Those Days (Sei Somoy)
ਕੌਮੀਅਤਭਾਰਤੀ
ਨਸਲੀਅਤਬੰਗਾਲੀ
ਨਾਗਰਿਕਤਾਭਾਰਤੀ
ਸਿੱਖਿਆਐਮਏ (ਬੰਗਾਲੀ)
ਅਲਮਾ ਮਾਤਰਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (1954)
ਕਿੱਤਾਲੇਖਕ
ਜੀਵਨ ਸਾਥੀਸਵਾਤੀ ਬੰਦੋਪਾਧਿਆਏ (ਵਿ. 1967)[1]
ਔਲਾਦਸੋਵੀਕ ਗੰਗੋਪਾਧਿਆਏ (ਜ. 1967)[1]
ਇਨਾਮAnanda Puraskar (1972, 1989)
Sahitya Akademi Award (1985)
ਦਸਤਖ਼ਤ150px
ਵੈੱਬਸਾਈਟ
http://www.sunilgangopadhyay.org/

ਸੁਨੀਲ ਗੰਗੋਪਾਧਿਆਏਜਾਂ ਸੁਨੀਲ ਗੰਗੁਲੀ (ਬੰਗਾਲੀ: সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়), (7 ਸਤੰਬਰ 1934 – 23 ਅਕਤੂਬਰ 2012)[2] ਸਰਸਵਤੀ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਸਨ। ਉਹ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸਨ। [3]

ਸੁਨੀਲ ਗੰਗੁਲੀ ਨੇ ਕਰੀਬ ਦੋ ਸੌ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਨਾਵਲ, ਡਰਾਮਾ, ਆਲੋਚਨਾ, ਯਾਤਰਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ।

ਸੁਨੀਲ ਗੰਗੋਪਾਧਿਆਏ ਨੂੰ ਸਾਲ 1985 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ‘ਸੇਈ ਸਮਯ’ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਲੰਬੇ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਲ 2008 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਉਸ ਦੀ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ‘ਪਾਰਥੋ ਆਲੋ’ ਅਤੇ ‘ਪੂਰਬੋ-ਪਸ਼ਚਮ’ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।

ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ‘ਪ੍ਰਤਿਧ੍ਵਨੀ’ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਫ਼ਿਲਮਕਾਰ ਸਤਿਆਜਿਤ ਰੇ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮ ਵੀ ਬਣਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. 1.0 1.1 "Spouse and children of Gangopadhyay". Sunil Gangopadhyay website. 
  2. "Bengali writer Sunil Gangopadhyay dies". NDTV. 
  3. "Sunil Gangopadhyay". LIbrary of Congress. Retrieved 23 October 2012.