ਕਾਜਲ ਓਜ਼ਾ ਵੈਦਿਆ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਕਾਜਲ ਓਜ਼ਾ ਵੈਦਿਆ
ਜਨਮ (1966-09-29) 29 ਸਤੰਬਰ 1966 (ਉਮਰ 54)
ਮੁੰਬਈ, ਭਾਰਤ
ਨਾਗਰਿਕਤਾਭਾਰਤੀ
ਅਲਮਾ ਮਾਤਰਗੁਜਰਾਤ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਕਿੱਤਾਲੇਖਕ, ਪਟਕਥਾਕਾਰ
ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਸਾਲ2005-
ਜੀਵਨ ਸਾਥੀਸੰਜੇ ਵੈਦਿਆ
ਔਲਾਦਪੁੱਤਰ: ਤਥਾਗਤ
ਦਸਤਖ਼ਤ
ਵੈੱਬਸਾਈਟ
kaajalozavaidya.in

ਕਾਜਲ ਓਜ਼ਾ ਵੈਦਿਆ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੇਖਕ, ਪਟ ਕਥਾਕਾਰ, ਰੇਡੀਓ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 56 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਵਲ, ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਲੇਖ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਸੰਵਾਦ ਅਤੇ ਸਾਬਣ ਓਪੇਰਾ ਅਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸਕ੍ਰਿਪਟਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ. ਉਹ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲਮ ਲਿਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੇਡੀਓ ਸ਼ੋਅ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।[1]

ਜਿੰਦਗੀ[ਸੋਧੋ]

ਕਾਜਲ ਦਾ ਜਨਮ 29 ਸਤੰਬਰ 1966 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1986 ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਸੇਂਟ ਜ਼ੇਵੀਅਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।

ਕਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ 'ਸੰਬੰਧ' ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। 'ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ' (ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਨਾਮ) 2005 ਵਿੱਚ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,ਸ਼ੇਸ਼ਯਤਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ। ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਉਦੋਂ ਵਧੀ ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਯੋਗ ਵਿਯੋਗ ਚਿੱਤਰਕਲੇਖ ਵਿੱਚ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਲੜੀਵਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਨਾਟਕਾਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਗੁਜਰਾਤ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਸੰਚਾਰ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਮਾਸਟਰ ਵਿੱਚ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਫੈਕਲਟੀ ਵਜੋਂ ਰਚਨਾਤਮਕ ਲਿਖਾਈ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਉਸਨੇ ਸੰਦੇਸ਼, ਗੁਜਰਾਤ ਡੇਲੀ, ਲੋਕਸੱਤਾ-ਜਨਸੱਤਾ, ਦਿ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ, ਅਭਿਆਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀਨ, ਸੰਭਾਵ ਨਾਲ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਭਾਸਕਰ, ਗੁਜਰਾਤ, ਕਛਮੀਤ੍ਰ, ਜਨਮਭੂਮੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਅਤੇ ਕਲਕੱਤਾ ਹਿਮਾਚਲ ਵਿੱਚ ਕਾਲਮ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਕਾਇਦਾ ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।[2][3] ਉਹ ਰੇਡੀਓ ਸ਼ੋਅ ਕਾਜਲ @ 9 'ਤੇ 94.3 ਮਾਈ ਐਫ ਐਮ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।[4]

ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ[ਸੋਧੋ]

ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ[ਸੋਧੋ]

ਕਾਜਲ ਨੇ 56 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ।[5]

ਉਸਨੇ ਕਈ ਨਾਵਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ:

ਯੋਗ ਵਿਓਗ (ਭਾਗ 1 - 2 - 3, 2007),

ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਯਨ (2010),

ਸੰਨਾਟਾ ਨੂ ਸਰਨਾਮੂ (2011),

ਪੂਰਨ ਅਪੂਰਨਾ, ਚਾਹਰਾ ਪੈਂਚਲੋਨੋ ਚੈਰੋ (2013),

ਪੁਰਵਰਧ (2014),

ਸਿਮਫਨੀ ਆਫ ਸਾਈਲੈਂਸ (2014) ),

ਰਾਗ ਵੈਰਾਗ (2018),

ਦ੍ਰੋਪਦੀ, ਸ਼ੁਕਰਾ -

ਮੰਗਲ, ਸਤਿਆ - ਅਸਤਿਆ,

ਦਾਰਿਯੋ ਏਕ ਤਾਰਸ ਕੋਈ

ਲੀਲੁ ਸਗਪਨ ਲੋਹੀ, ਨੂ, ਪੋਟ ਪੋਟਾਨੀ ਪੰਖਰ(ਭਾਗ 1 & 2),

ਤਾਰਾ ਵੀਨਾ ਨਾ ਸ਼ਾਹਰ ਮਾ,

ਏਕ ਸੰਜ ਨਾ ਸਰਨੇਮ,

ਪਰਿਜਤ ਨੂ ਪਰੋਧ, ਛਲ (ਭਾਗ 1 -2),

ਮੌਨ ਰਾਗ, ਮਧਿਆਬਿੰਦੂ..[6]

ਸ਼ੇਸ਼ਯਤਰਾ ਉਸਦਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਛੋਟੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹਨ ਦਿਲ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਪਛਿਨੀ ਸਾਵਰ, ਕਾਜਲ ਓਜ਼ਾ ਵੈਦਿਆ ਨੀ ਵਰਤਾਓ, ਸੰਬੰਧ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ

ਉਸਨੇ ਨਿਬੰਧ ਅਤੇ ਲੇਖਾਂ ਦੇ ਕਈ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ: ਮਾਰੀ ਮਾਮੀ ਮਾਰਾ ਪੱਪਾ. ., ਸੰਗਠ ਇਕਬਿਜਾਨੋ, ਮਾਰਜੀ ਇਕਬਿਜਨੀ, ਸ਼ਰਧਾ ਇਕਬਿਜਨੀ, ਸੱਤਿਆ ਇਕਬਿਜਾਨੁ, ਸੁਖ ਇਕਬਿਜਾਨੁ, ਸੰਜਨ ਏਕ ਬਿਜਨੀ, ਸਾਥ ਏਕ ਬਿਜਨੋ, ਸਨੇਹ ਏਕ ਬਿਜਨੋ, ਮੌਸਮ ਏਕ ਬਿਜਨੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਏਕ ਬਿਜਨ ਗਾਮਾ ਰਹਿਆ (2009), ਜਲਦੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੋ, ਆਦਮੀ - ਮਾਈਨਸ ਥੀ ਪਲੱਸ, ਸਰਚਲਾਈਟ, ਤੁਜਸ ਹੋਤੀ ਭੀ ਤੋ, ਕਿਆ ਹੋਤੀ ਸ਼ਿਕਯਤ ਮੁਝਕੋ? . ਚਿੱਠੀ ਦੇ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਤਨੇ, ਜਿੰਦਾਗੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ -: ਵਹਾਲੀ ਅਸਥਾ (2008); ਪ੍ਰਿਆ ਨਮਨ

ਗੁਰੂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਡਾਕਟਰ, ਟੇਮ ਪੈਨ!, ਚੁੰਗ ਚਿੰਗ, ਸਾਵਕਾ, ਸੰਪੂਰਣ ਪਤੀ, ਸਿਲਵਰ ਜੁਬਲੀ ਅਤੇ ਵਤ ਏਕ ਰਾਤ ਨੀ ਉਸਦੇ ਨਾਟਕ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਕਾਫ਼ੀ ਟੇਬਲ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤੀਆਂ; ਸਮਿਤ (Smile), Aansu (ਟੀਅਰ), Prarthna (ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ), Chumban (Kiss) ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ (ਪਿਆਰ)। ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਡੀਓ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਨ ਪੇਧੀ ਨੀ ਕਵਿਤਾ, ਪ੍ਰੇਮਪੈਟ੍ਰੋ, ਤਾਰਾ ਚਹੇਰਾਨੀ ਲਗੋਲਾਗ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਗੈਰੀ ਚੈਪਮੈਨ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਪਿਆਰ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਨੀ ਪੰਚ ਭਾਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਦੇ ਪਤੀ / ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਜੀਵਨਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ।

ਸਕ੍ਰੀਨ ਤੇ ਕੰਮ[ਸੋਧੋ]

ਉਸਨੇ ਕਹਾਣੀ, ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਅਤੇ ਕਈ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਲਿਖੇ। ਉਸਨੇ ਹਮ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਲਈ ਕੁਝ ਨਾਟਕ ਲਿਖੇ। ਉਸਨੇ ਕਹਾਣੀ, ਸਕ੍ਰੀਨਪਲੇਅ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਜਰਾਤੀ ਟੈਲੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਲਿਖੇ; ਅੰਤਰਨਾ ਉਜਸ, ਸੁਖਨ ਆਰਥ, ਹ ਜਾ ਭਾਗਯਵਿਧਤਾ

ਉਸਨੇ ਕਈ ਟੀਵੀ ਸਾਬਣ ਓਪੇਰਾ ਲਈ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖੀ। ਉਸ ਦੀ ਏਕ ਦਾਲ਼ਾ ਪੰਖੀ (2001) ਜੋ ਡੀ ਡੀ ਗਿਰਨਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 1600 ਐਪੀਸੋਡ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਸਨ ਜਦੋਂਕਿ ਈ.ਟੀ.ਵੀ. ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਮੋਤੀ ਬਾ ਨੇ 500 ਐਪੀਸੋਡ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਸਾਬਣ ਸਾਤ ਤਾਲੀ, ਏਕ ਮੋਤੀ ਇਕਲਵਯਾਨੁ ਸਨ। ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬੀ 4 ਯੂ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਅਪਨੇ ਪਰਾਯ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਮਹਾਸਤੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਐਸ.ਏ.ਬੀ ਟੀਵੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਫਿਲਮਾਂ ਡਿਕਰੀ ਤੋ ਪਾਰਕੀ ਥਾਪਨ ਕੇਹਵੇ ਅਤੇ ਸਪਤਾਪਦੀ (2013)[1][7] ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਘਾਟ ਅਤੇ ਦੀਵਾਨਗੀ ਦੀ ਸਕਰੀਨ ਪਲੇਅ ਲਿਖੀ।

ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਯੋਗ ਵਿਯੋਗ ਨੂੰ ਟੀਵੀ ਲੜੀ ਵਸੁੰਧਰਾ[8] ਵਿੱਚ ਜਯਾ ਬੱਚਨ ਅਭਿਨੀਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ[9][10][10] ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।[11]

ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ[ਸੋਧੋ]

ਉਹ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਗਾਂਤ ਓਜ਼ਾ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਆਹ 22 ਜੂਨ 1993 ਨੂੰ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੰਜੇ ਵੈਦਿਆ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤਥਾਗਤ।[12]

ਮਾਨਤਾ[ਸੋਧੋ]

ਉਸ ਨੂੰ 2015 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।[13]

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ[ਸੋਧੋ]

  • ਗੁਜਰਾਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. 1.0 1.1 "કાજલ ઓઝા વૈદ્ય સાથે SBS સ્ટુડીઓ માં વાત-ચિત". SBS Gujarati (in ਗੁਜਰਾਤੀ). 8 May 2015. Retrieved 9 August 2015. 
  2. "'સંતાનો સાથે દોસ્‍તી કેળવો' : કાજલ ઓઝા વૈદ્ય.....". Akila Daily (in ਗੁਜਰਾਤੀ). 9 August 2015. Retrieved 9 August 2015.  zero width joiner character in |title= at position 18 (help)
  3. Shah, Kinjal (4 January 2014). "Writing More Important: Ahmedabad's First Gujarati Literature Festival Opened on Friday with a Fiery and Interesting Discussion between Four Renowned Authors and the Audience Gujarati Literature Festival". DNA  – via HighBeam (subscription required). Archived from the original on 1 March 2016. Retrieved 2 October 2015. 
  4. "My FM unveils two shows Aradhana and Kajal@9". Radioandmusic.com. 9 August 2015. Retrieved 9 August 2015. 
  5. "મારી જર્ની માણસોને સ્વીકારવાની જર્ની છે : કાજલ ઓઝા વૈદ્ય". www.divyabhaskar.co.in (in ਗੁਜਰਾਤੀ). 7 October 2014. Retrieved 9 August 2015. 
  6. Salam, Ziya Us (1 February 2014). "Sacred notes". The Hindu. Retrieved 9 August 2015. 
  7. "Amitabh Bachchan elated by success of his company's Gujarati film". India TV News. 9 August 2015. Retrieved 9 August 2015. 
  8. Navya MaliniNavya Malini, TNN (22 February 2014). "TV showmakers give literary adaptations a twist". The Times of India. Retrieved 9 August 2015. 
  9. "Hunt on for younger Jaya Bachchan for TV show : Top Stories, News". India Today. 28 February 2014. Retrieved 9 August 2015. 
  10. 10.0 10.1 "Who will play younger Jaya Bachchan on TV?". 28 February 2014. Retrieved 9 August 2015. 
  11. "Telly rattles! Controversies galore from the television world". mid-day. 26 June 2014. Retrieved 9 August 2015. 
  12. Oza, Kajal. Marriage Rocks (A collection of articles in Gujarati on marriage by various people from different walks of life). Ahmedabad: Nabharat Sahitya Mandir. ISBN 978-81-8440-974-1. 
  13. Mishra, Piyush (9 March 2015). "Women achievers awarded at a function in Ahmedabad". The Times of India. Retrieved 9 August 2015. 

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ[ਸੋਧੋ]