ਖ਼ਾਰੀਆ ਭਾਸ਼ਾ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਖ਼ਾਰੀਆ
ਇਲਾਕਾਭਾਰਤ (ਝਾਰਖੰਡ, ਛਤੀਸਗੜ੍ਹ, ਉੜੀਸਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਅਸਮ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ, ਅੰਡੇਮਾਨ ਅਤੇ ਨਿਕੋਬਾਰ ਟਾਪੂ), ਨੇਪਾਲ
ਨਸਲੀਅਤਖ਼ਾਰੀਆ
ਮੂਲ ਬੁਲਾਰੇ
239,608
ਭਾਸ਼ਾਈ ਪਰਿਵਾਰ
ਔਸਟਰੋਆਸਿਆਟਿਕ
ਲਿਖਤੀ ਪ੍ਰਬੰਧਦੇਵਨਾਗਰੀ, ਬੰਗਾਲੀ ਲਿਪੀ, ਉੜਿਆ ਲਿਪੀ, ਲਾਤੀਨੀ ਲਿਪੀ
ਬੋਲੀ ਦਾ ਕੋਡ
ਆਈ.ਐਸ.ਓ 639-3khr

ਖ਼ਾਰੀਆ ਭਾਸ਼ਾ (ਖ਼ਾਰਿਜਾ ਜਾਂ ਖੇਰਿਜਾ[1]) ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀਆਂ ਖ਼ਾਰੀਆ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਵਰਗੀਕਰਨ[ਸੋਧੋ]

ਖ਼ਾਰੀਆ ਮੁੰਡਾ ਭਾਸ਼ਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖ਼ਾਰੀਆ-ਜੁਆਂਗ ਸ਼ਾਖਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਮੌਜੂਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜੂਆਂਗ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਹੈ, ਪਰ ਖ਼ਾਰੀਆ ਅਤੇ ਜੂਆਂਗ ਦਾ ਸਬੰਧ ਰਿਮੋਟ ਹੈ।

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਨਣਯੋਗ ਵਰਗੀਕਰਨ ਖਾਰੀਆ ਅਤੇ ਜੁਆਂਗ ਨੂੰ ਮੁੰਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਮੁੰਡਾ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਉਪ ਸਮੂਹ ਵਜੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਵਰਗੀਕਰਨ ਸਕੀਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਰੀਆ ਅਤੇ ਜੂਆਗਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਸ਼ਾਖਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕੇਂਦਰੀ ਮੁੰਡਾ ਸੀ।

ਖ਼ਾਰੀਆ ਸਦਰੀ (ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਫਰਾਂਸੀ), ਮੁੰਦਰੀ, ਕੁਰੂਕਖ਼, ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਓਡੀਆ (ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ) ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿਚ ਹੈ (ਪੀਟਰਸਨ 2008: 434)।

ਵੰਡ[ਸੋਧੋ]

ਖ਼ਾਰੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਜਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ (ਪੀਟਰਸਨ 2008: 434):

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Peterson, John. 2008. "Kharia".।n Anderson, Gregory D.S (ed). The Munda languages, 434-507. Routledge Language Family Series 3.New York: Routledge. ISBN 0-415-32890-X.

ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ[ਸੋਧੋ]