ਜੌਹਨ ਬਾਰਡੀਨ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਜੌਹਨ ਬਾਰਡੀਨ (23 ਮਈ, 1908 - 30 ਜਨਵਰੀ, 1991)[1] ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਸੀ। ਉਹ ਇਕੋ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ: ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1956 ਵਿਚ ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੌਕਲੀ ਅਤੇ ਵਾਲਟਰ ਬ੍ਰੈਟੇਨ ਨਾਲ ਟ੍ਰਾਂਸਿਸਟਰ ਦੀ ਕਾਢ ਲਈ; ਅਤੇ ਫਿਰ 1972 ਵਿਚ ਬੀਸੀਐਸ ਥਿਊਰੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਸੁਪਰਕੰਡੂਕਟੀਵਿਟੀ ਦੇ ਇਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਲਈ ਲਿਓਨ ਐਨ ਕੂਪਰ ਅਤੇ ਜੌਨ ਰਾਬਰਟ ਸ਼ਰੀਫਰ ਨਾਲ।

ਟ੍ਰਾਂਜਿਸਟਰ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਕਰੀਬਨ ਹਰ ਆਧੁਨਿਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਉਪਕਰਣ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਸੰਭਵ ਹੋ ਗਿਆ, ਟੈਲੀਫੋਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਸੂਚਨਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ। ਸੁਪਰਕੁੰਡਕਿਟੀਵਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬਾਰਦਿਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ - ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ - ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਚੁੰਬਕੀ ਗੂੰਜਦਾ ਸਪੈਕਟਰੋਸਕੋਪੀ (ਐਨਐਮਆਰ) ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਚੁੰਬਕੀ ਗੂੰਜਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ (ਐਮਆਰਆਈ) ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

1990 ਵਿਚ, ਬਾਰਦੀਨ ਲਾਈਫ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੀ "100 ਸਦੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਮਰੀਕੀ" ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।[2]

ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਬਾਰਡੀਨ ਦਾ ਜਨਮ 23 ਮਈ, 1908 ਨੂੰ ਮੈਡਿਸਨ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। [3] ਉਹ ਚਾਰਲਸ ਬਾਰਦਿਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਡੀਨ ਸੀ।

ਬਾਰਡੀਨ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿਖੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਉਹ 1923 ਵਿਚ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਕਾਰਨ। ਉਸਨੇ 1923 ਵਿਚ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ. ਕਾਲਜ ਵਿਚ, ਉਹ ਜੀਟਾ ਪੀਸੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਬਿਲੀਅਰਡਸ ਖੇਡ ਕੇ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸਦੱਸਤਾ ਫੀਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਟੌ ਬੀਟਾ ਪਾਈ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਆਨਰ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਅਕਾਦਮਿਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ।[4]

ਬਾਰਡੀਨ ਨੇ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਇੰਨ ਮੈਡੀਸਨ ਤੋਂ 1928 ਵਿਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[5] ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਸਾਲ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਲੈਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ 1928 ਵਿਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਇਆ।[6] ਉਸਨੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕੋਰਸ ਲਏ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਮ ਚਾਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਥੀਸਿਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਲਿਓ ਜੇ ਪੀਟਰਜ਼ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਤੋਂ 1929 ਵਿਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿਚ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ.

ਬਾਰਡੀਨ ਨੇ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਪਰ ਆਖਰਕਾਰ ਉਹ ਖਾੜੀ ਦੇ ਤੇਲ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਖੋਜ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿਟਸਬਰਗ ਵਿਚ ਅਧਾਰਤ ਸੀ, ਖਾੜੀ ਖੋਜ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਗਿਆ।[2] 1930 ਤੋਂ 1933 ਤਕ, ਬਾਰਦਿਨ ਨੇ ਉਥੇ ਚੁੰਬਕੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂਤਾ ਸੰਬੰਧੀ ਸਰਵੇਖਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[3] ਉਸਨੇ ਭੂ-ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਕੰਮ ਆਪਣੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿਚ ਅਸਫਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਅਪਲਾਈ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਗਣਿਤ ਵਿਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਵਿਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।[4]

ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਬਾਰਦਿਨ ਨੇ ਗਣਿਤ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਯੂਜੀਨ ਵਿੱਗਨਰ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਉਸਨੇ ਠੋਸ-ਰਾਜ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਥੀਸਸ ਲਿਖਣਾ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣਾ ਥੀਸਸ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੂੰ 1935 ਵਿਚ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਸੁਸਾਇਟੀ ਆਫ਼ ਫੈਲੋਜ਼ ਦੇ ਜੂਨੀਅਰ ਫੈਲੋ ਵਜੋਂ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ 1935 ਤੋਂ 1938 ਤੱਕ, ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਜੌਨ ਹੈਸਬਰੂਕ ਵੈਨ ਵਲੇਕ ਅਤੇ ਪਰਸੀ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ ਬ੍ਰਿਜਮੈਨ ਵਿਚ ਧਾਤ ਵਿਚ ਇਕਜੁਟਤਾ ਅਤੇ ਬਿਜਲਈ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਤੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਿਊਕਲੀਅ ਦੇ ਪੱਧਰੀ ਘਣਤਾ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ 1936 ਵਿਚ ਪ੍ਰਿੰਸਟਨ ਤੋਂ ਗਣਿਤ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ.ਕੀਤੀ।[3]

ਮੌਤ[ਸੋਧੋ]

ਬਾਰਡੀਨ ਦੀ 82 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੈਘਮ ਅਤੇ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਬੋਸਟਨ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ 30 ਜਨਵਰੀ 1991 ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਚੈਂਪੇਨ-ਅਰਬਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਡੀਕਲ ਸਲਾਹ ਲਈ ਬੋਸਟਨ ਆਇਆ ਸੀ। ਬਾਰਦਿਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਜੇਨ (1907–1997) ਨੂੰ ਵੈਸਕਿਲ ਹਿੱਲ ਕਬਰਸਤਾਨ, ਮੈਡੀਸਨ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਜੇਮਜ਼, ਵਿਲੀਅਮ ਅਤੇ ਅਲੀਜ਼ਾਬੇਥ ਬਾਰਡੀਨ ਗ੍ਰੀਟੈਕ ਅਤੇ ਛੇ ਪੋਤੇ-ਪੋਤੀਆਂ ਸਨ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Pippard, B. (1994). "John Bardeen. 23 May 1908–30 January 1991". Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society. 39: 20–34. doi:10.1098/rsbm.1994.0002. 
  2. 2.0 2.1 "John Bardeen, Nobelist, Inventor of Transistor, Dies". Washington Post. 1991-01-31. Archived from the original on 2012-11-02. Retrieved 2007-08-03. 
  3. 3.0 3.1 3.2 "Biography of John Bardeen". The Nobel Foundation. Retrieved 2007-11-01. 
  4. 4.0 4.1 "Biography of John Bardeen 1". PBS. Retrieved 2007-12-24. 
  5. "Curriculum Vitae of John Bardeen". The Nobel Foundation. Retrieved 2007-11-01. 
  6. David Pines (2003-05-01). "John Bardeen: genius in action". physicsworld.com. Archived from the original on 2007-10-20. Retrieved 2008-01-07.