ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਨੂਰੀ ਜਮ ਤਮਾਚੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ

ਨੂਰੀ ਜਮ ਤਮਾਚੀ ਪ੍ਰਿੰਸ ਜੈਮ ਤਾਮਾਚੀ ਦੇ ਮਨਮੋਹਕ ਮਛੇਰੇ ਨੂਰੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਦੀ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਨੂਰੀ ਜੈਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ।[1]

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ਾਹ ਜੋ ਰਿਸਾਲੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੁਖਦਾਈ ਰੋਮਾਂਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਛੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ ਉਮਰ ਮਾਰਵੀ, ਸਸੂਈ ਪੁੰਨਹੂਨ, ਸੋਹਣੀ ਮੇਹਰ, ਲੀਲਨ ਚਨੇਸਰ, ਸੋਰਠ ਰਾਏ ਦਿਆਚ ਅਤੇ ਮੋਮਲ ਰਾਣੋ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਧ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਰਾਣੀਆਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਹ ਅਬਦੁਲ ਲਤੀਫ਼ ਭੱਟਾਈ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਹੀਰੋਇਨਾਂ ਹਨ।

ਇਹ ਕੇਵਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਬਲਦੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਬੇਵੱਸ ਖੋਜ ਦੀ।

ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ[ਸੋਧੋ]

ਜਮ ਤਮਾਚੀ ਇੱਕ ਸੰਮਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਸਿੰਧ, ਠੱਟਾ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ। ਝਰਰੂਕ ਅਤੇ ਠੱਟਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀੰਜਰ, ਚੋਲਮਾੜੀ ਅਤੇ ਸੋਨਾਹਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੀੰਜਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਟੁੱਟੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਨੂਰੀ, ਜਾਮ ਤਮਾਚੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਗਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਹੀ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ। ਉਸਨੂੰ ਗਾਂਦਰੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਸਾਫ਼ ਨਾਮ।

ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਫ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਕਸਰ ਬ੍ਰਹਮ ਪਿਆਰ ਲਈ ਅਲੰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਸ਼ਾਹ ਅਬਦੁਲ ਲਤੀਫ ਭਟਾਈ ਦੇ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ਾਹ ਜੋ ਰਿਸਾਲੋ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਿੱਸੇ ਦੁਆਰਾ, ਸ਼ਾਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਮਰਤਾ ਮਹਾਨ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਉੱਠਣ ਲਈ ਹੈ।[2]

ਨੂਰੀ ਦੀ ਕਬਰ[ਸੋਧੋ]

ਦੰਤਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨੂਰੀ ਨੂੰ ਕੀੰਜਰ ਝੀਲ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਆਰਾਮ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੈਂਕੜੇ ਸੈਲਾਨੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Annemarie schimmel (2003). Pain and grace:a study of two mystical writers of eighteenth-century Muslim India. Sang-E-Meel Publications.
  2. K F MIRZA (Mirza Kalich Beg) (1980), Life of Shah Abdul Latif Bhittai: A Brief Commentary on his Risalo, Hyderabad, Sindh, Pakistan: Bhit Shah cultural centre committee