ਬੋਨੀ ਬਲੇਅਰ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਬੋਨੀ ਬਲੇਅਰ
Bonnie Blair.jpg
ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ ਅਮਰੀਕੀ
ਜਨਮ (1964-03-18) ਮਾਰਚ 18, 1964 (ਉਮਰ 55)
ਕੌਰਨਵਾਲ, ਨਿਊਯਾਰਕ
ਕੱਦ 5 ft 5 in
ਭਾਰ 130 lb
ਪਤੀ ਜਾਂ ਪਤਨੀ(ਆਂ) ਡੇਵ ਕੁਰੀਕਸ਼ੈਂਕ
ਖੇਡ
ਖੇਡ ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਿੰਗ
Turned pro 1984
Retired 1995
Achievements and titles
Olympic finals 1984,
1988,
1992,
1994

ਬੋਨੀ ਕੈਥਲੀਨ ਬਲੇਅਰ (ਜਨਮ 18 ਮਾਰਚ, 1964) ਇੱਕ ਰਿਟਾਇਰਡ ਅਮਰੀਕੀ ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਰ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਕੈਟਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰੀ ਐਥਲੀਟ ਹੈ। ਬਲੇਅਰ ਨੇ ਚਾਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਵੱਲੋਂ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪੰਜ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ।

ਬਲੇਅਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਓਲੰਪਿਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1984 ਵਿੱਚ ਸਾਰਜੇਵੋ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ 500 ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਅੱਠਵਾਂ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬਲੇਅਰ ਨੇ ਸ਼ਾਰਟ-ਟ੍ਰੈਕ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਟ੍ਰੈਕ ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਿੰਗ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ। ਉਸਨੇ 1986 ਸ਼ਟ-ਟਰੈਕ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤੀ। ਬਲੇਅਰ 1988 ਵਿਚ ਕੈਲਗਰੀ ਵਿਚ ਵਿੰਟਰ ਓਲੰਪਿਕਸ ਵਿਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ 500 ਮੀਟਰ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ ਓਲੰਪਿਕ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ 1000 ਮੀਟਰ ਵਿਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਬਲੇਅਰ ਨੇ 1992 ਦੇ ਸੁਲਤਾਨ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਅਲਬਰਟਿਲੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੈਡਲ ਅਤੇ 1994 ਦੇ ਲਿਲੇਹਮਰ ਗੇਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਫਾਈਨਲ ਓਲੰਪਿਕ ਸੋਨ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ। ਬਲੇਅਰ ਨੇ 1995 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਮਿਲਵਾਕੀ ਵਿਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਅਖੀਰ ਮਾਰਚ 1995 ਵਿਚ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋ ਗਈ।

ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਿੰਗ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਲੇਅਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਕ ਸਪੀਕਰ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਗੋਲੈਂਡ ਸਪੋਰਟਸ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਅਥਲੈਟਿਕ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਅਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਓਲੰਪਿਕ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ[ਸੋਧੋ]

ਬਲੇਅਰ ਦਾ ਜਨਮ ਕੌਰਨਵਾਲ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਚਾਰਲੀ ਅਤੇ ਐਲਿਆਨੋਰ ਬਲੇਅਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਛੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ ਮਾਤਾ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸਪੀਡ ਸਕੈਟਰ ਕੈਥੀ ਪ੍ਰੀਸਟਨਰ ਹੈ।[1] ਜਦੋਂ ਬੋਨੀ ਇੱਕ ਬੱਚੀ ਸੀ ਉਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਚੈਂਪੈਏਨ, ਇਲੀਨਾਇ ਚਲਾ ਗਿਆ।[2][3] ਬੋਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਕੇਟਿੰਗ ਖੇਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 4 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਸਕੇਟਿੰਗ ਮੀਟ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਸੈਂਟਰਲ ਇਲੀਨਾਇਸ ਵਿਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਿੰਗ ਦੀ ਸੰਸਥਾ, ਇਲੀਨਾਇਸ ਦੇ ਆਈਸ ਐਰੇਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਜੈਫਰਸਨ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸੈਂਨੇਸਨੀਅਲ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਚੈਂਪੇਨ ਵਿਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਸਕੇਟਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬਲੇਅਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸੰਸਕ ਆਗੂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕੌਂਸਲ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸੀ।[4]

ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ[ਸੋਧੋ]

1992 ਵਿੱਚ, ਬਲੇਅਰ ਸੁਲਵੀਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਤੀਜੀ ਖਿਡਾਰਨ ਬਣ ਗਈ।[5] ਬਲੇਅਰ ਨੇ 1992 ਦੇ ਓਸਕਰ ਮੈਥਿਸੇਨ ਅਵਾਰਡ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ (ਉਹ ਇਸ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਜੇਤੂ ਸੀ) ਉਹ 1994 ਵਿਚ ਐਸੋਸੀਏਟਿਡ ਪ੍ਰੈਸ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣੀ ਗਈ ਉਸ ਸਾਲ ਦੀ ਬੈਸਟ ਔਰਤ ਐਥਲੀਟ ਵੀ ਸੀ। ਬਲੇਅਰ ਨੇ 11 ਵਾਰ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤੀ ਸੀ। ਸਪੋਰਟਸ ਇਲੈਸਟ੍ਰੇਟਿਡ ਨੇ ਬਲੇਅਰ ਨੂੰ ਸਪੋਰਟਸ ਵੂਮਨ ਆਫ ਦ ਈਅਰ 1994 ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਸੀ। 1994 ਤਕ, ਬਲੇਅਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਚੈਂਪਨੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਸੜਕ ਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਕੇ ਬੌਨੀ ਬਲੇਅਰ ਡ੍ਰਾਈਵ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

ਉਹ ਚਿਕਗੋਲੈਂਡ ਸਪੋਰਟਸ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਅਤੇ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਅਥਲੈਟਿਕ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। 2004 ਵਿਚ, ਉਹ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਓਲੰਪਿਕ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ। 29 ਸਿਤੰਬਰ, 2015 ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਿੰਗ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਫਲੈਗ ਫਾਰ ਹੋਪ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਟਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Reilly, Rick (March 7, 1988). "THE METTLE TO MEDAL". SI.com. Retrieved December 30, 2017. 
  2. Woolum, Janet (1998). Outstanding Women Athletes. Greenwood Publishing Group. pp. 90–92. 
  3. Schwartz, Larry. "ESPN Classic - Blair is special ... but she doesn't know it". www.espn.com. Retrieved August 31, 2017. 
  4. Rushin, Steve (December 19, 1994). "child of innocence". SI.com. Retrieved December 30, 2017. 
  5. Kiger, Fred W. (February 23, 1994). "ESPN Classic - Blair marches to record fifth gold medal". www.espn.com. Retrieved September 1, 2017.