ਰਾਇਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਈਫਬੋਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਸ਼ਨ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਰਾਇਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਈਫਬੋਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਸ਼ਨ (ਆਰ ਐਨ ਐਲ ਆਈ) ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਾਨੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ, ਗਣਤੰਤਰ, ਆਇਰਲੈਂਡ ਗਣਰਾਜ, ਚੈਨਲ ਆਈਲੈਂਡਜ਼ ਅਤੇ ਮੈਨ ਟਾਪੂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੁਝ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜਲ ਮਾਰਗਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਹੋਰ ਲਾਈਫਬੋਟ ਸੇਵਾਵਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

1824 ਵਿਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਲਾਈਫ ਪ੍ਰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਲਾਈਫ ਫਰੌਮਸ਼ਿੱਪਵਰਕ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ, ਆਰ ਐਨ ਐਲ ਆਈ ਨੂੰ 1860 ਵਿਚ ਇਕ ਰਾਇਲ ਚਾਰਟਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਯੂਕੇ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਦੇ ਗਣਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਾਨੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ। ਸੰਸਥਾ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੇਥ II ਨੂੰ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੈ। ਆਰ ਐਨ ਐਲ ਆਈ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੁਆਰਾ ਫੰਡ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਾਈਫਬੋਟ ਚਾਲਕਾਂ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਦੱਸ ਵਾਲੰਟੀਅਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਆਰ ਐਨ ਐਲ ਆਈ ਪੂਲ, ਡੋਰਸੈੱਟ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਕੋਲ 238 ਲਾਈਫਬੋਟ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 444 ਲਾਈਫਬੋਟਸ ਸੰਚਾਲਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚਾਲਕ ਦਲ ਨੇ 2015 ਵਿਚ ਇਕ ਦਿਨ ਵਿਚ ਲਗਭਗ 22 ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ। ਆਰ ਐਨ ਐਲ ਐਲ ਲਾਈਫ ਗਾਰਡ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੀਚਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਰ ਐਨ ਐਲ ਆਈ ਉਪਕਰਣ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਥਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਫਲੱਡ ਬਚਾਓ ਟੀਮਾਂ (ਐਫਆਰਟੀ) ਵੀ ਸੰਚਾਲਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਸੰਖੇਪ ਨੋਟਿਸ' ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।

ਸੰਸਥਾ ਦੁਆਰਾ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਧੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹਫਤੇ ਵਿਚ 6000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਅਤੇ ਬੀਚ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਵਾਲੰਟੀਅਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿਚ 800 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚੇ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਤਕਰੀਬਨ 140,000 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

1830 ਵਿਚ ਸੈਂਟ ਜਾਰਜ ਤੋਂ ਮਲਾਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ: ਆਰ ਐਨ ਐਲ ਆਈ ਦੇ ਇਕ ਮੁੱਡਲੇ ਬਚਾਅ ਲਈ ਡਗਲਸ, ਮੈਨ ਟਾਪੂ ਵਿਚ ਮੈਮੋਰੀਅਲ

ਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਹਿਲੇਰੀ 1808 ਵਿਚ ਆਈਲ ਆਫ਼ ਮੈਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਆਇਰਿਸ਼ ਸਾਗਰ ਦੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਸੁਭਾਅ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਬਮੈਨਕਸ ਤੱਟ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਮਲੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲਾਈਫਬੋਟ ਸੇਵਾ ਲਈ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ ਐਡਮਿਰਲਟੀ ਦੁਆਰਾ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਿਆ।. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਲੰਡਨ ਸਮਾਜ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਥਾਮਸ ਵਿਲਸਨ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ ਜਾਰਜ ਹਿਬਰਟ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਸ਼ਨ ਫਾਰ ਪ੍ਰੈਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਲਾਈਫ ਆਫ਼ ਪਰਾਈਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਫਰੌਮ ਸਿਪਵਰਕੈਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1824 ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 60 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਨੇ 1830 ਦੇ ਸੇਂਟ ਜੋਰਜ ਦੇ ਪੈਕਟ ਦੇ ਬਚਾਅ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਡੌਗਲਾਸ ਹਾਰਬਰ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ 'ਤੇ ਕਨਿਸਟਰ ਰਾਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਲਾਈਫਬੋਟ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਸੇਂਟ ਜਾਰਜ ਵਿਚ ਸਵਾਰ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਾਨੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਉਹ ਘਟਨਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਨੂੰ 1832 ਵਿਚ ਕਨਿਸਟਰ ਰਾਕ 'ਤੇ ਟਾਵਰ ਆਫ਼ ਰਫਿਊਜੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਅੱਜ ਤੱਕ ਡਗਲਸ ਹਾਰਬਰ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। 1854 ਵਿਚ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਨਾਂ ਰਾਇਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਈਫਬੋਟ ਇੰਸਟੀਚਿ ਊਸ਼ਨ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਲਾਈਫਬੋਟਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਿਰਮਾਣ ਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਜੋਂ ਡਗਲਸ ਵਿਖੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[1]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "The RNLI". Isle of Man Government. Archived from the original on 2 March 2012. Retrieved 4 April 2016. 

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ[ਸੋਧੋ]