ਲਿੰਡਾ ਰੌਨਸਟੈਡ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਲਿੰਡਾ ਮਾਰੀਆ ਰੌਨਸਟੈਡ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Linda Maria Ronstadt; ਜਨਮ 15 ਜੁਲਾਈ, 1946) ਇੱਕ ਰਿਟਾਇਰਡ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੌਕ, ਕੰਟਰੀ, ਲਾਈਟ ਓਪੇਰਾ, ਅਤੇ ਲੈਟਿਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਨੇ 10 ਗ੍ਰੈਮੀ ਅਵਾਰਡ,[1] ਤਿੰਨ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਗੀਤ ਅਵਾਰਡ, ਦੋ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ ਕੰਟਰੀ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਅਵਾਰਡ, ਇੱਕ ਐਮੀ ਅਵਾਰਡ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਏ.ਐਲ.ਐਮ.ਏ. ਅਵਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਐਲਬਮਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ, ਪਲੈਟੀਨਮ ਜਾਂ ਮਲਟੀਪਲੈਟੀਨਮ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਟੋਨੀ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਗੋਲਡਨ ਗਲੋਬ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ 2011 ਵਿਚ ਲਾਤੀਨੀ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਅਕਾਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਲਾਤੀਨੀ ਗ੍ਰੈਮੀ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਲ 2016 ਵਿਚ ਦਿ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਅਕਾਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਗ੍ਰੈਮੀ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਰੈਲ 2014 ਵਿੱਚ ਰੌਕ ਐਂਡ ਰੋਲ ਹਾਲ ਆਫ਼ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[2] 28 ਜੁਲਾਈ, 2014 ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਗਮਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[13] ਸਾਲ 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਗਰੁੱਪ ਟ੍ਰਾਇਓ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਡੌਲੀ ਪਾਰਟਨ ਅਤੇ ਐਮੀਲੋ ਹੈਰਿਸ ਨਾਲ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਵਾਕ ਆਫ ਫੇਮ ਉੱਤੇ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸਿਤਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ.ਸੀ. ਵਿਖੇ 8 ਦਸੰਬਰ, 2019 ਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ, ਜਾਨ ਐੱਫ. ਕੇਨੇਡੀ ਸੈਂਟਰ ਵਿਖੇ 8 ਦਸੰਬਰ, 2019 ਨੂੰ ਹੋਏ ਸਾਲਾਨਾ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ, ਜ਼ਿੰਦਾ ਕਲਾਤਮਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ ਸਾਲ 2019 ਦੇ ਕੈਨੇਡੀ ਸੈਂਟਰ ਆਨਰਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਆਨਰੇਰੀ ਵਿਚ ਲਿੰਡਾ ਰੋਨਸਟੈਡ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਿੰਡ ਐਂਡ ਫਾਇਰ ਸਨ। ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾ ਐਵਾਰਡਸ 22 ਦਸੰਬਰ, 2019 ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਸੀ ਬੀ ਐਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਰੌਨਸਟੈਡ ਨੇ 30 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਟੂਡੀਓ ਐਲਬਮਾਂ ਅਤੇ 15 ਕਮਪਾਈਲੇਸ਼ਨ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਿੱਟ ਐਲਬਮਾਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ 38 ਯੂ.ਐਸ. ਬਿਲਬੋਰਡ ਹਾਟ 100 ਸਿੰਗਲਜ਼ ਦਾ ਚਾਰਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਵਿਚੋਂ 21 ਚੋਟੀ ਦੇ 40 ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ, 10 ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਇਕ ਨੰਬਰ ਇਕ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਸਿਰਫ ਇੱਕਲਾ " ਬਲੂ ਬੇਯੂ " ਯੂਕੇ ਚੋਟੀ ਦੇ 40 ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਨਾਲ।[14] ਰੌਨਸਟੈਡ ਦੀ ਜੋੜੀ ਐਰੋਨ ਨੇਵਿਲ, “ ਡੌਨਟ ਮੂਚ ” ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਦਸੰਬਰ 1989 ਵਿਚ ਨੰਬਰ 2 ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਸੀ।[15] ਉਸਨੇ ਯੂਐਸ ਬਿਲਬੋਰਡ ਪੌਪ ਐਲਬਮ ਚਾਰਟ ਤੇ 36 ਐਲਬਮਾਂ, 10 ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਐਲਬਮਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਨੰਬਰ 1 ਐਲਬਮਾਂ ਦਾ ਚਾਰਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਰੋਨਸਟੈਡ ਨੇ ਵਿਭਿੰਨ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਟੇ ਮਿਡਲਰ, ਬਿਲੀ ਏਕਸਟਾਈਨ, [16] ਫਰੈਂਕ ਜ਼ੱਪਾ, ਕਾਰਲਾ ਬਲੇ ( ਐਸਕਲੇਟਰ ਓਵਰ ਦ ਹਿਲ ), ਰੋਜ਼ਮੇਰੀ ਕਲੋਨੀ, ਫਲੇਕੋ ਜਿਮਨੇਜ, ਫਿਲਿਪ ਗਲਾਸ, ਵਾਰਨ ਜ਼ੇਵੋਨ, ਐਮੀਲੋ ਹੇਰਿਸ, ਗ੍ਰਾਮ ਪਾਰਸਨ, ਡੌਲੀ ਪਾਰਟਨ, ਨੀਲ ਯੰਗ, ਪਾਲ ਸਾਈਮਨ, ਅਰਲ ਸਕ੍ਰੈਗਜ਼, ਜੌਨੀ ਕੈਸ਼, ਅਤੇ ਨੈਲਸਨ ਰਿਸਲ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ 120 ਤੋਂ ਵੱਧ ਐਲਬਮਾਂ ਤੇ ਉਤਾਰਿਆ ਹੈ ਅਤੇ 100 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।[17][18] ਜੈਜ਼ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਲੌਡਨ ਨੇ 2004 ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਰੌਨਸਟੈਡ ਨੂੰ “ਉਸ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਟਰਲਿੰਗ ਪਾਈਪਾਂ ਦੇ ਸੈੱਟ ਨਾਲ ਬਖਸ਼ਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।”[19]

ਰੌਨਸਟੈਡ ਨੇ 2000 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨੂੰ ਘਟਾਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਗਾਇਕੀ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿਗੜਦੀ ਹੈ, 2004 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਪੂਰੀ-ਲੰਬਾਈ ਐਲਬਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 2009 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਆਖਰੀ ਲਾਈਵ ਸਮਾਰੋਹ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਡੀਗਨੇਰੇਟਿਵ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਗਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸੁਪ੍ਰੈਨੂਕਲੀਅਰ ਲਗੀ ਹੋਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ।[20] ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਰੋਨਸਟੈਡ ਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਕਈ ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਟੂਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜਨਤਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸਤੰਬਰ 2013 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ, ਸਿੰਪਲ ਡਰੀਮਜ਼: ਏ ਮਿਊਜ਼ਿਕਲ ਮੈਮੋਰੀ,[21] ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇਕ ਡਾਕੂਮੈਂਟਰੀ, ਲਿੰਡਾ ਰੌਨਸਟੈਡ: ਦਿ ਸਾਉਂਡ ਆਫ਼ ਮਾਈ ਵੋਇਸ, ਨੂੰ 2019 ਵਿਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "Linda Ronstadt". Grammys.com. Retrieved March 10, 2019. 
  2. "2014 Induction Ceremony The Rock and Roll Hall of Fame and Museum". Rock and Roll Hall of Fame. October 16, 2013. Retrieved October 16, 2013. 
  3. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named aladdin incident
  4. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named defends politics
  5. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named everlasting linda
  6. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named female rocker
  7. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named heart to heart
  8. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named interview
  9. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named jazz
  10. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named lets wisdom
  11. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named melancholy baby
  12. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named wait wait
  13. Some of the content of the lead section is supported by these news items:[3][4][5][6][7][8][9][10][11][12]
  14. "Linda Ronstadt". Official Charts Company. Retrieved September 25, 2009. 
  15. "Don't Know Much". Official Charts Company. Retrieved September 25, 2009. 
  16. "Disc 2, October 1969: Featuring Linda Ronstadt, Joe Cocker, Billy Eckstine, Mort Sahl, and Sid Caesar, God Bless the Child Linda Ronstadt and Billy Eckstine Duet". Playboy After Dark DVD Collection. Archived from the original on August 21, 2006. Retrieved December 13, 2012. 
  17. Partridge, Tony (September 12, 2006). "Linda Ronstadt Guest Appearances and Unique Recordings" (PDF). Archived from the original (PDF) on May 9, 2008. Retrieved August 30, 2007. http://lyricswww.ronstadt-linda.com/guestapp.doc
  18. Ward, Bruce (December 27, 2013). "Musical memoirs hit some high notes". Ottawa Citizen. Archived from the original on February 21, 2014. Retrieved February 14, 2014. 
  19. Loudon, Christopher (December 2004). "Linda Ronstadt: Hummin' to Myself (Verve)". Jazz Times. Archived from the original on April 13, 2007. Retrieved April 19, 2007. 
  20. McCarthy, Ellen (December 3, 2019). "Linda Ronstadt never stopped singing". Washington Post. 
  21. Ronstadt, Linda (2013). Simple Dreams: A Musical Memoir. Simon & Schuster. ISBN 978-1-4516-6872-8. OCLC 829743967.