ਸੀ. ਕੇ. ਨਾਇਡੂ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਕੋਟਾਰੀ ਕਨਕਈਆ ਨਾਇਡੂ (31 ਅਕਤੂਬਰ 1895 - 14 ਨਵੰਬਰ 1967), ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੀ.ਕੇ. ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਟੈਸਟ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਪਤਾਨ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ 1958 ਤੱਕ ਬਾਕਾਇਦਾ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਿਆ, ਅਤੇ 68 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 1963 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। 1923 ਵਿਚ, ਹੋਲਕਰ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੰਦੌਰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਕਪਤਾਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਲਕਰ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰਨਲ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਆਰਥਰ ਗਿਲਿਗਨ ਨੇ 1926-227 ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਐਮਸੀਸੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੌਰੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਬੰਬੇ ਜਿਮਖਾਨਾ ਵਿਖੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਲਈ, ਨਾਇਡੂ ਨੇ 116 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ 11 ਛੱਕਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ 153 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਬੌਬ ਵਯੱਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਛੱਕਾ, ਜਿਮਖਾਨਾ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਉੱਤਰਿਆ। ਐਮ.ਸੀ.ਸੀ. ਨੇ ਉਸ ਪਾਰੀ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਬੈਟ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਉਹ 1941 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਂਡ (ਬਾਥਗੇਟ ਲਿਵਰ ਟੌਨਿਕ) ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਵੀ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1956 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਦਾ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ (ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ) ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।[2]

ਜਨਮ[ਸੋਧੋ]

ਨਾਇਡੂ ਦਾ ਜਨਮ 31 ਅਕਤੂਬਰ 1895 ਨੂੰ ਬਾਰਾ ਬਡਾ ਨਾਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਕੋਟਾਰੀ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਾਓ ਨਾਇਡੂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਏ ਬਹਾਦੁਰ ਕੋਟਾਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਸਵਾਮੀ ਨਾਇਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਬਾਲੀਜਾ ਨਾਇਡੂ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਮਾਛੀਲੀਪੱਟਨਮ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਮਕਾਨ ਮਾਲਕ ਜੋ ਕਈਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਵਕੀਲ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਉਹ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।

ਪਰਿਵਾਰ[ਸੋਧੋ]

ਨਾਇਡੂ ਦੇ ਦੋ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਨੌਂ ਬੱਚੇ ਸਨ, ਸੱਤ ਲੜਕੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਬੇਟੇ, ਸੀ ਨਰਾਇਣ ਸਵਾਮੀ ਨਾਇਡੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਇਡੂ, ਜੋ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਥਲੀਟ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਿਸ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸਨ।[3]

ਨਾਇਡੂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਜੀਵਿਤ ਪੋਤੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀ ਕਾਂਜਨੀ, ਮਿਸੀਸਾਗਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਅਤੇ ਸੀਐਟਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾੱਫਟਵੇਅਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਰੋਹਨ ਕਾਂਜਾਨੀ ਅਤੇ ਮਿਸੀਸਾਗਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਰੋਲੋ ਕਾਂਜਨੀ।

ਕ੍ਰਿਕਟ ਕੈਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਨਾਇਡੂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਉੱਜਵਲ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਜਮਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1916 ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਤਿਕੋਣੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ। ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹਿੰਦੂਆਂ ਲਈ, ਉਹ 9 ਵੇਂ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਆਇਆ, ਜਿਸਦੀ ਟੀਮ 7 ਵਿਕਟਾਂ' ਤੇ 79 ਦੌੜਾਂ 'ਤੇ ਢੇਰ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫਿਨ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ। ਉਸਨੇ 1956-557 ਵਿੱਚ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀਤੀ, 62 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ 52 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਨੂ ਮਾਨਕਡ ਨੂੰ ਦੋ ਛੱਕਿਆਂ ਦੇ ਕੇ 84 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਅੰਤਮ ਪਾਰੀ 1963–64 ਵਿੱਚ ਚੈਰਿਟੀ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਇਲੈਵਨ ਲਈ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਇਲੈਵਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੇਡਿਆ।[4]

ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ[ਸੋਧੋ]

ਨਾਇਡੂ ਦੀ ਮੌਤ 1967 ਵਿੱਚ ਇੰਦੌਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ।[5]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "C.K Nayudu — The First India Captain". Sporteology.com. Retrieved 16 August 2014. 
  2. "Padma Awards" (PDF). Ministry of Home Affairs, Government of India. 2015. Archived from the original (PDF) on 15 October 2015. Retrieved 21 July 2015. 
  3. Nayudu, Prakash. CK. Nayudu Cricketer-Skipper-Patriarch. Indore: Print Vision. p. 4. 
  4. Williamson, Martin (2 August 2007). "Ripe old age". ESPNcricinfo. ESPN. 
  5. "Obituaries in 1967". Wisden Cricketers' Almanack. 1968. Retrieved 2019-10-06.