ਸੀ ਐਸ ਚੰਦਰਿਕਾ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਸੀ ਐਸ ਚੰਦਰਿਕਾ

ਸੀ ਐਸ ਚੰਦਰਿਕਾ  ਇੱਕ ਮਲਿਆਲੀ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਅਕੈਡਮੀਸ਼ੀਅਨ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿਚ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਐਗਰੋ-ਬਾਇਓਡਿਵਰਸਿਟੀ ਸੈਂਟਰ ਆਫ ਐਮ.ਐਸ. ਸਵਾਮੀਨਾਥਨ ਰਿਸਰਚ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ (ਐਮ ਐਸ ਐੱਸ ਆਰ ਐੱਫ) ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸਾਇੰਟਿਸਟ (ਟੀਮ ਲੀਡਰ - ਕਬਾਇਲੀ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ) ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।[1] ਉਹ ਸਾਹਿਤ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਜੈਂਡਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜਨਤਕ ਬੌਧਿਕ ਹਸਤੀ ਹੈ। 

ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਬਾਇਲੀ ਵਿਕਾਸ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ. ਉਹ ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਦਿਵਾਸੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਲਈ ਟਿਕਾਊ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਵਿਕਾਸ, ਭੋਜਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਸੁਰੱਖਿਆ' ਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਟਿਕਾਊ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਜੈਂਡਰ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਗ ਹੈ। ਸੀ. ਐਸ. ਚੰਦਰਿਕਾਦਾ ਕੰਮ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜੈਂਡਰ-ਸਮਾਜ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੇਰਲਾ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਪੁਸਤਕ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੈਂਟਰ ਫ਼ਾਰ ਵੁਮੈਨ ਸਟੱਡੀਜ਼, ਪਾਂਡੀਚਰੀ ਸੈਂਟਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਖੀ ਵਿਮੈਨਸ ਰਿਸੋਰਸ ਸੈਂਟਰ, ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜੈਂਡਰ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਤਰ-ਵਿਸ਼ਾਗਤ ਅਕਾਦਮਿਕ ਉੱਤਮਤਾ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਦੋ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਵਿਮੈਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਐੱਮ. ਏ. ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਕਾਲੀਕਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਡਰਾਮਾ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਜੈਂਡਰ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ।

1988 - 2008 ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਚੰਦਰਿਕਾ ਨੇ ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹਿਕ ਖੋਜ, ਕਾਰਵਾਈ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਵਕਾਲਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਮਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ 20 ਸਾਲ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ।1997 ਤੋਂ ਉਹ ਕੇਰਲ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਭੂਮੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਸੰਬੰਧੀ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਉਸਨੇ 10 ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਅਧਿਐਨ, ਲੇਖਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਸੀ.ਐਚ. ਚੰਦਰਿਕਾ ਨੇ 2010 ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੁਥੁਕੁੱਲਮ ਪਾਰਵਤੀ ਅੰਮਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਕੇਰਲ ਵਿਚ 1997 ਵਿਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੀ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਅਤੇ 2012 ਵਿਚ ਥਾਪਿੱਲ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ[ਸੋਧੋ]

ਡਾ. ਸੀ.ਐਸ. ਚੰਦਰਿਕਾ ਨੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਗਲਪਨਿਕ ਦੋਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਮਲਿਆਲਮ ਦਲਿਤ ਲੇਖਣੀ ਦੀ ਆਕਸਫੋਰਡ ਇੰਡੀਆ ਐਨਥੋਲੋਜੀ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸੀ, ਜੋ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮਲਿਆਲਮ ਦਲਿਤ ਲੇਖਣੀ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੀ। [2][3]  ਉਸਨੇ 2012 ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ 'ਕਲੇਪਟੋਮੈਨੀਆ' ਲਈ ਥਾਪਿੱਲ ਰਵੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।[4] ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਮਾਲਿਆਲਾਥਿੰਤੇ ਕਥਾਕਾਰੀਕਲ ਵਿਚ ਛਾਪੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਮਹਿਲਾ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। [5] ਉਸਦੀਆਂ ਦੂਸਰੀਆਂ ਮਲਿਆਲਮ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • "ਪਿਰਾ" (ਮਥੁਭੂਮੀ ਸਪਤਾਹਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ (ਨਾਵਲ) [6]
  • "ਭੂਮੀਯੁਦੇ ਪਤਾਕਾ"[7]
  • "ਲੇਡੀਜ਼ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ" [8]
  • ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਇਤਹਾਸ (ਅਧਿਐਨ), ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ
  • ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ (ਲੇਖ)
  • ਧਰਤੀ ਦਾ ਧਵਜ (ਕਹਾਣੀਆਂ)
  • "ਕਲੇਟੇਮੈਨਿਆ" [9]
  • "The Oxford India Anthology of Malayalam Dalit Writing" [10]

[11] [12] ਉਸਨੇ ਕੇ. ਸਰਸਵਤੀ ਅਮਮਾ ਤੇ ਇਕ ਮੋਨੋਗ੍ਰਾਫ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਲਿਆਲਮ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। [13]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]