ਸੁਗਤਕੁਮਾਰੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਸੁਗਤਕੁਮਾਰੀ (ਜਨਮ 22 ਜਨਵਰੀ 1934) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਰਲਾ, ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਕਵੀ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੈਨਾਨੀ ਬੋਧਸਵਰਨ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ ਕੇ ਕਾਰਤੀਆਇਨੀ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਵੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸਰਗਰਮੀ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੈ।

ਉਹ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ,ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸਮਰਕਸ਼ਣ ਸਮਿਤੀ  ਅਤੇ  ਨਿਰਾਸਰਾ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡੇਅ ਕੇਅਰ ਸੈਂਟਰ, ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਕੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਮਹਿਲਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਹੈ। [1] ਸੇਵ ਸਾਇਲੈਂਟ ਵੈਲੀ ਰੋਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।

ਸੁਗਤਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (1968), ਕੇਂਦਰ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (1978), ਓਡਕੁੜਲ ਅਵਾਰਡ (1982), ਵਯਲਰ ਅਵਾਰਡ (1984), ਇੰਦਰਾ ਪ੍ਰਿਯਦਰਸ਼ੀ ਵਰਿਕਸ਼ਾ ਮਿੱਤਰ ਪੁਰਸਕਾਰ (1986), ਆਸਨ ਪੁਰਸਕਾਰ (1991), ਵਲਾਤੋਲ ਅਵਾਰਡ (2003), ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ (2004), ਏਜੂਥਾਚਨ ਪੁਰਸਕਾਰਮ (2009) ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਸਨਮਾਨ (2012) ਸਮੇਤ ਅਨੇਕਾਂ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। 2006 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਚੌਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅਰੰਭਕ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਸੁਗਤਮਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਅਰਨਮੂਲਾ ਵਿੱਚ 3 ਜਨਵਰੀ 1934 ਨੂੰ ਵਾਜੂਵੇਲਿਲ ਥਰਵਡੂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਬੋਧਸਵਰਨ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਂਧੀਵਾਦੀ ਚਿੰਤਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸਨ, ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਵੀ. ਕੇ. ਕਾਰਤੀਆਇਨੀ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੀ ਅਧਿਆਪਕਾ ਸੀ।[2] ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ, ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1955 ਵਿਚ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ੀ ਵਿਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 'ਭਾਰਤੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਸੰਪ੍ਰਦਾਵਾਂ ਵਿਚ ਮੋਕਸ਼ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਦਾ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਅਧਿਐਨ' ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਥੀਸਸ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।[3]

ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ[ਸੋਧੋ]

ਸੁਗਤਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਡਾ. ਕੇ. ਵੇਲਯੁਧਨ ਨਾਇਰ (1929-2003) ਇਕ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸਨ। ਵਿਦਿਅਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਹਰ, ਨਾਇਰ ਨੂੰ ਕਈ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਅਰਬਿੰਦੋ ਦੇ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਉੱਤੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਅਧਿਐਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।[4] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕ ਧੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ। ਸੁਗਤਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਦਿਲਕੁਮਾਰੀ ਇਕ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ, ਵਕਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੀ। ਦਿਲਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬਕਾਲਪਨਿਕਤਾ, 1991 ਵਿਚ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਰੋਮਾਂਸਵਾਦ ਬਾਰੇ ਇਕ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।

ਸਾਹਿਤਕ ਕੈਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

ਫੋਕਾਣਾ ਅਵਾਰਡ ਵੰਡ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਸੁਗਤਕੁਮਾਰੀ, ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ (1994)
ਓ ਐਨ ਵੀ ਕੁਰਪ ਅਤੇ ਸੁਗਤਕੁਮਾਰੀ ਸਤੰਬਰ 2013 ਵਿੱਚ

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "Status of women declining: Sugathakumari". The Hindu. Thiruvananthapuram, India. 3 November 2000. Retrieved 27 May 2013. 
  2. Tharu, Susie J.; Lalita, Ke, eds. (1993). Women Writing in India: The twentieth century. Women Writing in India: 600 B.C. to the Present. 2. Feminist Press. p. 399. ISBN 978-1-55861-029-3. Retrieved 11 October 2011. 
  3. "Saraswati Samman for Sugathakumari". Kerala Kaumudi. Kaumudiglobal.com. 18 March 2013. Retrieved 27 May 2013. 
  4. "Educationist Velayudhan Nair dead". The Times of India. Indiatimes.com. 22 September 2013. Retrieved 27 May 2013.