ਤਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ
ਤਮਿਲ ( தமிழ் , ਤਮਿऴ ) ( ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ) ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਭਾਸ਼ਾ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਮ ਭਾਸ਼ਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਇਸਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੁਣੇ ਤੱਕ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਸਮਾਂ ਇਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ । ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ , ਗਰੀਕ , ਲੈਟਿਨ ਆਦਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂਦੇ ਸਮਾਨ ਤਮਿਲ ਨੂੰ ਵੀ ਅਤਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਸੰਪੰਨ ਭਾਸ਼ਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ । ਹੋਰਭਾਸ਼ਾਵਾਂਦੀ ਆਸ਼ਾ ਤਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਤਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਸ਼ਾ ਹੋਕੇ ਵੀ ਲੱਗਭੱਗ ੨੫੦੦ ਸਾਲਾਂ ਵਲੋਂ ਅਵਿਰਤ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਵਹ੍ਰਤ ਹੈ । ਤਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਪਲੱਬਧ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਨਿਰਵਿਵਾਦੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਈਸਾ ਵਲੋਂ ਕਈ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਸੰਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਸੁਵਯਵਸਿਥਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ।
ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੱਖਣ ਰਾਜ ਤਮਿਲ ਨਾਡੂ , ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਤਮਿਲ ਬਹੁਲ ਉੱਤਰੀ ਭੱਜਿਆ , ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਅਤੇ ਮਲੇਸ਼ਿਆ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੇ ਤਮਿਲੋਂ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਭਾਰਤ , ਸ਼ਰੀਲੰਕਾ , ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਹਾਲਤ ਇੱਕ ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ । ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਮਲੇਸ਼ਿਆ , ਮਾਰਿਸ਼ਸ , ਵਿਅਤਨਾਮ , ਰਿਊਨਿਅਨ ਇਸਤਿਆਦਿ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮਰੱਥ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਲੱਗਭੱਗ ੭ ਕਰੋਡ਼ ਲੋਕ ਤਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਮਾਤਾ - ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਮਿਲ ਨਾਡੁ ਰਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਅਜਿਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਜਿਨੂੰ ੨੦੦੪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ।
ਤਮਿਲ ਦਰਵਿੜ ਭਾਸ਼ਾ ਪਰਵਾਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਭਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਭਾਸ਼ਾਵਾਂਵਿੱਚ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਇਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇਤਹਾਸ ਘੱਟ ਵਲੋਂ ਘੱਟ ੩੦੦੦ ਸਾਲ ਪੁਰਾਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤਮਿਲ ਵਲੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਧੁਨਿਕ ਤਮਿਲ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੁਈ ਹੈ । ਤਮਿਲ ਸਾਹਿਤ ਘੱਟ ਵਲੋਂ ਘੱਟ ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਹਜਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਲੋਂ ਅਸਤੀਤਵ ਵਿੱਚ ਹੈ । ਜੋ ਸਭਤੋਂ ਆਰੰਭਕ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਪਾਏ ਗਏ ਹੈ ਉਹ ਤੀਜੀ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਈਸਾਪੂਰਵ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਦੇ ਹੈ । ਤਮਿਲ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਆਰੰਭਕ ਕਾਲ , ਸੰਗਮ ਸਾਹਿਤ , ੩੦੦ ਈਪੂ - ੩੦੦ ਈਸਵੀਂ ਦਾ ਹੈ ।
ਇਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਤਮਿਲ ਜਾਂ ਤਾਮਿਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ - ਭਾਸ਼ੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਤਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਨਿਘੰਟੁ ਵਿੱਚ ਤਮਿਲ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਮਧੁਰ ਮਤਲੱਬ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਕੁੱਝ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਸ਼ਬਦ ਵਲੋਂ ਤਮਿਲ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਮੰਨ ਕੇ ਦ੍ਰਾਵਿੜ > ਦਰਵਿੜ > ਦਰਮਿਡ > ਦਰਮਿਲ > ਤਮਿਲ ਆਦਿ ਰੂਪ ਦਿਖਾ ਕੇ ਤਮਿਲ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਸਿੱਧ ਕੀਤੀ ਹੈ , ਪਰ ਤਮਿਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਵਲੋਂ ਸਰਵਥਾ ਅਸਹਮਤ ਹਨ ।
