ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਰਾਏ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ
| ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਰਾਏ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ | |
|---|---|
 ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਰਾਏ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਮੁੱਖ ਇਮਾਰਤ | |
| ਧਰਮ | |
| ਮਾਨਤਾ | ਰਾਮਰਾਈਆ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦਾ ਗੈਰ-ਰਵਾਇਤੀ ਸੰਪਰਦਾ |
| ਟਿਕਾਣਾ | |
| ਟਿਕਾਣਾ | ਝੰਡਾ ਮੁਹੱਲਾ, ਦੇਹਰਾਦੂਨ, ਭਾਰਤ |
  ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਅੰਦਰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ  ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਰਾਏ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ (ਭਾਰਤ) | |
| ਗੁਣਕ | 30°19′05″N 78°01′54″E / 30.3181°N 78.0318°E |
| ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ | |
| ਸ਼ੈਲੀ | ਸਿੱਖ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ |
| ਮੁਕੰਮਲ | 1699: ਕੇਂਦਰੀ ਕੰਪਲੈਕਸ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ 1703–06: ਇਮਾਰਤ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ |
| ਵੈੱਬਸਾਈਟ | |
| http://www.sgrrdarbar.org/ | |
ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਰਾਏ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇਹਰਾਦੂਨ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਗੁਰੂ ਹਰ ਰਾਏ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਰਾਏ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। [1] ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਰਾਏ 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਵਸਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਖ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਨੇ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਲਈ ਆਦਿ ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਗਲਤ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ, ਦੇਹਰਾਦੂਨ, ਦਾ ਨਾਮ ਉਸਦੇ ਸਥਾਪਿਤ ਧਾਰਮਿਕ ਡੇਰੇ ਤੋਂ ਪਿਆ ਹੈ: "ਦੂਨ" ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਡੇਰਾ"।
ਇਹ ਇਮਾਰਤ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਰਾਜਗੀਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੋਟਿਫ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੀਨਾਰ, ਗੁੰਬਦ ਅਤੇ ਬਗੀਚੇ, ਇਸਲਾਮੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਤੋਂ ਲਏ ਗਏ ਹਨ।[2] ਸਿੱਖ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੁਗਲ ਸ਼ੈਲੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਵਿਲੱਖਣ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਤੱਤਾਂ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਇੱਕ ਮਸਜਿਦ ਦੀ ਦਿੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ 17ਵੀਂ-18ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਅਸਾਧਾਰਨ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਿੱਖ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੁਸਲਿਮ ਹੁਕਮਰਾਨਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਇਸਲਾਮੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਰਾਏ ਅਤੇ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਹਿਰਦ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਥਾਨ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਫੰਡ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ ਸਨ।
ਗੈਲਰੀ
[ਸੋਧੋ]-
ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਰਾਏ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ 1858 ਦੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਜੋ ਰਾਬਰਟ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਟਾਈਟਲਰ ਅਤੇ ਹੈਰੀਅਟ ਟਾਈਲਰ ਦੁਆਰਾ ਲਈ ਗਈ ਸੀ। -
ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਰਾਏ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿਲੀਅਨ -
ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਕੰਧ ਦਾ ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ -
ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਕੰਧ ਦਾ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ
ਹਵਾਲੇ
[ਸੋਧੋ]- ↑ Wright, Colin. "No. 12. Temple of Gaaraa Nanule [sic for Baba Ram Rai], Dhera [Dun]". www.bl.uk. Archived from the original on 20 April 2023. Retrieved 20 June 2020.
- ↑ Jain Handa, p. 37
