ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਏਅਰਵੇਜ਼

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਏਅਰਵੇਜ਼ A380-800
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਏਅਰਵੇਜ਼ B747-400

ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਏਅਰਵੇਜ਼ (ਬੀ.ਏ.) ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੀ ਫਲੈਗ ਕੈਰੀਅਰ ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਵਾਟਰਸਾਈਡ, ਹਰਮਾਂਡਸਵਰਥ ਵਿਖੇ[1][2] ਲੰਡਨ ਹੀਥਰੋ ਏਅਰਪੋਰਟ ਦੇ ਇਸਦੇ ਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਇਜੀ ਜੇਟ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਏਅਰਲਾਈਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਫਲੀਟ ਸਾਈਜ਼ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ 2011 ਵਿੱਚ, ਬੀਏ ਨੇ ਆਈਬੇਰੀਆ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਸਪੇਨ ਦੇ ਮੈਡ੍ਰਿਡ ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟਰਡ ਹੋਲਡਿੰਗ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਗਰੁੱਪ (ਆਈਏਜੀ) ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ। ਆਈਏਜੀ ਸਾਲਾਨਾ ਮਾਲੀਆ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਸਮੂਹ ਹੈ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਦੂਸਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੰਡਨ ਸਟਾਕ ਐਕਸਚੇਂਜ ਅਤੇ ਐਫਟੀਐਸਈ 100 ਸੂਚਕਾਂਕ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਪਹਿਲੀ ਯਾਤਰੀ ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਸਾਲ ਵਿਚ 1 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ (1 ਅਪ੍ਰੈਲ 2017 ਤੋਂ 31 ਮਾਰਚ 2018 ਤੱਕ, ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਜੇਐਫਕੇ - ਲੰਡਨ ਹੀਥਰੋ ਰੂਟ) ਤੇ 1 ਅਰਬ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।[3]

ਬੀਏ 1974 ਵਿਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦੋ ਕੌਮੀਕਰਣ ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨਾਂ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਓਵਰਸੀਜ਼ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਯੂਰਪੀਅਨ ਏਅਰਵੇਜ਼, ਅਤੇ ਦੋ ਖੇਤਰੀ ਏਅਰਲਾਈਨਾਂ, ਕਾਰਡਿਫ ਤੋਂ ਕੈਂਬਰਿਅਨ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਅਤੇ ਨਿਊਕੈਸਲ ਅਪੋਟ ਟਾਇਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਬੋਰਡ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1974 ਵਿਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।31 ਮਾਰਚ 1974 ਨੂੰ, ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਪੂਰਵ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ 2019 ਨੂੰ ਇਸਦੀ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਵਜੋਂ ਨਿਸ਼ਾਨਬੱਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।[4] ਇੱਕ ਰਾਜ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਵਜੋਂ ਲਗਭਗ 13 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਬੀਏ ਦਾ ਫਰਵਰੀ 1987 ਵਿੱਚ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਿਵ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ 1987 ਵਿਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੈਲੇਡੋਨੀਅਨ, 1992 ਵਿਚ ਡੈਨ-ਏਅਰ ਅਤੇ 2012 ਵਿਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮਿਡਲੈਂਡ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਇਸਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕਈ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।

ਇਹ ਵੈਨਵਰਲਡ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਗੱਠਜੋੜ ਦਾ ਬਾਨੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਮੈਰੀਕਨ ਏਅਰਲਾਇੰਸਜ਼, ਕੈਥੇ ਪੈਸੀਫਿਕ, ਕਾਂਟਾਸ ਅਤੇ ਹੁਣ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਈ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਵੀ ਹੈ। ਸਕਾਈ ਟੀਮ ਅਤੇ ਸਟਾਰ ਅਲਾਇੰਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਗੱਠਜੋੜ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਓਵਰਸੀਜ਼ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ (ਬੀ.ਓ.ਏ.ਸੀ.) ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਯੂਰਪੀਅਨ ਏਅਰਵੇਜ਼ (ਬੀ.ਈ.ਏ.) ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ 1953 ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਕਲੋਨੀ ਰਾਹੀਂ ਹਵਾਈ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲਬਾਤ ਲਈ ਬੀਓਏਸੀ ਅਤੇ ਬੀਈਏ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਚੁੱਕੇ ਗਏ ਸਨ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬੀਓਏਸੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਬੀਈਏ ਆਪਣੀ ਸਹਿਕਾਰੀ ਕੰਪਨੀ ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇਸ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਠੱਲ੍ਹ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਬੀਈਏ ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੂਰਬ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦੇ ਤੇਲ ਦੇ ਵਧ ਰਹੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖੇਤਰਾਂ ਵੱਲ, ਨਹੀਂ ਉਡਾਏਗਾ। ਬੀਓਏਸੀ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ, ਮਾਈਲਸ ਥੌਮਸ, ਇਸ ਅਸਹਿਮਤੀ ਦੇ ਸੰਭਾਵਤ ਹੱਲ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਅਭੇਦ ਹੋਣ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਐਕਸਚੇਅਰ ਦੇ ਚਾਂਸਲਰ, ਰਬ ਬਟਲਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।[5]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Dron, Alan (6 January 2017). "British Airways aims to mitigate strike effect". Air Transport World. Archived from the original on 12 January 2017. 
  2. "Get to know the flag carriers of the European countries". AirMundo. Archived from the original on 9 April 2018. Retrieved 8 April 2018. 
  3. Reed, Dan. "New York-London Is The World's First Billion-Dollar Airline Route". Forbes (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 29 April 2019. 
  4. Airways, British. "BRITISH AIRWAYS' CENTENARY LAUNCHES WITH A LOVE LETTER TO BRITAIN FEATURING THE BEST OF BRITISH TALENT". mediacentre.britishairways.com (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 15 May 2019. 
  5. Robin Higham, Speedbird: The Complete History of BOAC (London: IB Tauris, 2013) p.117