ਮਾਰੀਅਮ ਮਾਰਟਿਨਹੋ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਮਾਰੀਅਮ ਮਾਰਟਿਨਹੋ
ਜਨਮਮਾਰੀਅਮ ਮਾਰਟਿਨਹੋ ਰੋਜਰੀਜਸ
1954
ਰੀਓ ਡੀ ਜਨੇਰੋ, ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ
ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲੀਆਈ
ਪੇਸ਼ਾਕਾਰਕੁੰਨ
ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਕਾਰਕੁੰਨ

ਮਾਰੀਅਮ ਮਾਰਟਿਨਹੋ (ਜਨਮ 1954) ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿਚ ਇਕ ਮੋਹਰੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜੋ 1980 ਵਿਆਂ ਵਿਚ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਲੇਸਬੀਅਨਵਾਦ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਨਾਰੀਵਾਦ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਲੈਸਬੀਅਨ-ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਲੀ ਰੋਥ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ 1983 ਵਿੱਚ ਫੇਰੋ ਬਾਰ ਵਿਖੇ "ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲੀਅਨ ਸਟੋਨਵਾਲ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਰਸਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿਚ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ. ਕਮਿਉਨਟੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਮਾਹਰ ਗਵਾਹੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਜੀਵਨੀ[ਸੋਧੋ]

ਮਾਰੀਅਮ ਮਾਰਟਿਨਹੋ ਦਾ ਜਨਮ 1954 ਵਿਚ ਰੀਓ ਡੀ ਜਨੇਰੋ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਸਾਓ ਪਾਉਲੋ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਵਾਦ [1] ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲੀ ਸਮਲਿੰਗੀ ਲਹਿਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਹਸਤੀ ਹੈ। [2]

ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿਚ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਲਹਿਰ, 1975 ਵਿਚ ਕਾਫ਼ੀ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਪੌਲਿਸਟਾ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਕਾਂਗਰਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੱਬੇਪੱਖੀ ਨੇਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਵਿਚਕਾਰ ਫੁੱਟ ਪੈ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਲਈ ਕੇਂਦਰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਮਾਤ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਵੱਖਵਾਦ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਗੜਬੜ ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦ ਬਾਰੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਖਾਸ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ: ਸਿੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ, ਜਿਨਸੀਅਤ, ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਵਿੱਚ। [1] ਮਾਰਟੀਨਹੋ ਇਸ ਲਹਿਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1979 ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੈਸਬੀਅਨ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸਮੂਹ, ਗਰੂਪੋ ਲਾਸਬੀਕੋ-ਫੈਮਿਨੀਟਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। 1981 ਵਿਚ ਸਮੂਹ ਨੇ ਭੰਨਤੋੜ ਕੀਤੀ [2] ਅਤੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਨੇ ਗਰੂਪੋ ਆਓ ਲਾਸਬਿਕਾ- ਫੇਮਨੀਸਟਾ (ਜੀਏਐਲਐਫ) ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਰਗਰਮ ਮਾਰਟੀਨਹੋ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਲੀ ਰੋਥ ਸਨ। 1989 ਵਿੱਚ ਗੇਲ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਨ.ਜੀ.ਓ. ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ, ਜਿਸਨੂੰ 'ਅਮ ਉਟਰੋ ਓਲਹਰ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ।

ਸਨਮਾਨ[ਸੋਧੋ]

  • ਨੌਵੀਂ ਕਾਨਫਰੰਸ ਇੰਟਰਨਸੀਓਨਲ ਡੋ ਸਰਵਿਯੋ ਡੀ ਇਨਫਾਰਮੇਸੋ ਲੈਸਬੀਅਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ-ਆਈਲਿਸ. ਜੀਨੇਵਾ, ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ 28 ਮਾਰਚ 31, 1986
  • ਆਈ ਐਨਕੈਂਟ੍ਰੋ ਲੈਸਬੀਅਨ-ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਲੈਟਿਨ-ਅਮੈਰੀਕਨ ਅਤੇ ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਟੈਕਸਕੋ, ਮੈਕਸੀਕੋ, 1987
  • ਰੀਫਲੇਕਸੋ ਲੈਸਬੀਅਨ-ਸਮਲਿੰਗੀ ਲਿੰਗ ਦਾ ਰੀਯੂਨੀਓ. ਸੈਂਟੀਆਗੋ, ਚਿਲੀ, ਨਵੰਬਰ 1992

ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਕੰਮ[ਸੋਧੋ]

    • Martinho, Míriam. “As lésbicas também são gays,” Boletim do Grupo Gay da Bahia Vol. 6, No. 12: Brazil (1986) p 1 (In Portuguese)
    • Martinho, Míriam. “1979-1989: 10 Anos de Movimentação Lésbica no Brasil”, Um Ooutro Olhar Vol. 9: Brazil (1990), pp 8–17 (In Portuguese)
    • Martinho, Mírian. “Lésbicas Em Borinquen: III Encontro de Lésbicas Feministas Latino-Americanas e do Caribe” Um Outro Olhar Vol. 19/20 No. 7: Brazil (Fall/Winter 1993) pp 24–26
    • Martinho, Míriam. Prazer sem Medo: informçôes para mulheres que transam com mujeres, Rede de Informaçâo Um Outro Olhar: São Paulo, Brazil (1995) (In Portuguese) (In Portuguese)
    • Martinho, Míriam. "Lesbian Life Today" pp 13–23 in Rosenbloom, Rachel. (Editor) Unspoken Rules: Sexual Orientation and Women's Human Rights, Cassell Publishing: London (1996) (in English) (ISBN 978-0-304-33764-4)
    • Martinho Rodrigues, Míriam. IX Encontro Brasileiro de Gays, Lésbicas e Travestis = II Encontro Brasileiro de Gays, Lésbicas e Travestus que Trabalham com AIDS, Rede de Informação Um Outro Olhar: São Paulo, Brazil (1998) (In Portuguese)
    • Martinho, Míriam. A brief history of the Lesbian Movement in Brazil IGLHRC: Brazil (2003) (in English) [1]

ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨ[ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. 1.0 1.1 Cardoso, Elizabeth (September–December 2004). "Imprensa feminista brasileira pós-1974". Revista Estudos Feministas (in Portuguese). São Paulo, Brazil: Escola de Comunicações e Artes da Universidade de São Paulo. 12 (Special Florianópolis): 37–55. ISSN 0104-026X. doi:10.1590/S0104-026X2004000300004Freely accessible. 
  2. 2.0 2.1 Rosenbloom, Rachel (editor) (1996). Unspoken rules: Sexual Orientation and Women's Human RightsFree registration required ([1st ed.]. ed.). London: Cassell. pp. 21–23. ISBN 978-0-304-33764-4. Retrieved 19 May 2015.