ਮਿਸ਼ੇਲ ਮੇਅਰ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਮਿਸ਼ੇਲ ਗੁਸਤਾਵੇ ਇਡੋਯਾਰਡ ਮੇਅਰ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Michel Gustave Édouard Mayor; ਜਨਮ 12 ਜਨਵਰੀ 1942)[1] ਇੱਕ ਸਵਿੱਸ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਨੇਵਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ।[2] ਉਹ 2007 ਵਿਚ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਜੇਨੇਵਾ ਦੇ ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਵਿਚ ਇਕ ਖੋਜਕਰਤਾ ਦੇ ਤੌਰ' ਤੇ ਸਰਗਰਮ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਜਿਮ ਪੀਬਲਜ਼ ਅਤੇ ਡਿਡੀਅਰ ਕੋਇਲੋਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ 2019 ਦੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਸਹਿ-ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਹਨ,[3] 2010 ਵਿਕਟਰ ਅੰਬਰਟਸੁਮੀਅਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ,[4] ਅਤੇ 2015 ਦੇ ਕਿਯੋ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਜੇਤੂ ਹਨ।

1995 ਵਿਚ ਡਿਡੀਅਰ ਕੋਇਲੋਜ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸਨੇ 51 ਪੇਗਾਸੀ ਬੀ (ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਤਾਰਾ), 51 ਪੇਗਾਸੀ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਅਸਾਧਾਰਣ ਗ੍ਰਹਿ ਲੱਭਿਆ।[5] ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ 2019 ਦਾ "ਇੱਕ ਸੂਰਜੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਤਾਰੇ ਦੀ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਐਕਸੋ ਪਲੇਨਟ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ" ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।[6] ਖੋਜ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ, ਮੇਅਰ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਨਸਾਨ ਕਦੀ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਐਕਸਪੋਲੇਨੈਟਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ…[7] ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੇਅਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਖੋਜਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਐਕਸੋਪਲੇਨੇਟਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਸੰਚਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲੋਂ ਹੁਣ ਵਧੇਰੇ ਵਿਹਾਰਕ ਵਿਚਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।[8]

ਮੇਅਰ ਨੇ ਲੌਸਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (1966) ਤੋਂ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਐਮਐਸ ਅਤੇ ਜਨੇਵਾ ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ (1971) ਤੋਂ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪੀਐਚਡੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਥੀਸਿਸ ਵਿਚ ਇਕ ਲੇਖ ਵੀ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ "ਸੌਰ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗਣਨਾਤਮਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਲੇਖ: ਗੈਲੇਕਟਿਕ ਸਰਪਲ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਵਤ ਸੰਬੰਧ" ਹੈ। ਉਹ 1971 ਵਿੱਚ ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਐਸਟ੍ਰੋਨਮੀ ਵਿੱਚ ਖੋਜਕਰਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਉੱਤਰੀ ਚਿਲੀ ਦੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੱਖਣੀ ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ (ਈ.ਐਸ.ਓ.) ਅਤੇ ਹਵਾਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿਖੇ ਸੈਬਾਟਿਕਲ ਸਮੈਸਟਰ ਬਿਤਾਏ।[9]

ਕਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

1971–84 ਤੋਂ ਮੇਅਰ ਨੇ ਜਿਨੀਵਾ ਦੇ ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਵਿਖੇ ਰਿਸਰਚ ਐਸੋਸੀਏਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਜੀਨੇਵਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਘਰ ਹੈ. ਉਹ 1984 ਵਿਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਸਹਿਯੋਗੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣੇ।[1] 1988 ਵਿਚ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪੂਰਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ, 2007 ਵਿਚ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਤਕ ਉਹ ਇਕ ਅਹੁਦਾ ਰਿਹਾ. ਮੇਅਰ 1998 ਤੋਂ 2004 ਤੱਕ ਅਬਸਰਵੇਟਰੀ ਆਫ ਜਿਨੇਵਾ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਰਹੇ। ਉਹ ਜੇਨੀਵਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ।[10]

ਪੁਰਸਕਾਰ[ਸੋਧੋ]

1998 ਵਿੱਚ, ਮੇਅਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਇਸਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਸਵਿਸ ਮਾਰਸੈਲ ਬੇਨੋਇਸਟ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 2003 ਤੱਕ, ਉਹ ਟਰੱਸਟੀ ਬੋਰਡ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ। ਉਸਨੇ 1998 ਵਿੱਚ ਸੋਸਾਇਟੀ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ ਡੀ ਫਰਾਂਸ (ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਸਟ੍ਰੋਨੋਮਿਕਲ ਸੁਸਾਇਟੀ) ਤੋਂ ਪ੍ਰਿੰਸ ਜੂਲੇਸ ਜਾਨਸਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।[11]

2000 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਬਾਲਜ਼ਾਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਐਲਬਰਟ ਆਈਨਸਟਾਈਨ ਮੈਡਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 2005 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜਿਓਫਰੀ ਮਾਰਸੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਖਗੋਲ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਿਆ।[12] ਮੇਅਰ ਨੂੰ 2004 ਵਿਚ ਫਰੈਂਚ ਫੌਜ ਦੀ ਇਕ ਲੜਾਈ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।[13]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. 1.0 1.1 "Conference du 26 Septembre 2007" (in ਫਰਾਂਸੀਸੀ). Cercle des amities internationales, Geneve. September 2007. Archived from the original on 11 January 2015. Retrieved 9 October 2019. 
  2. "125076 Michelmayor (2001 UD6)". Minor Planet Center. Retrieved 12 August 2019.
  3. Chang, Kenneth; Specia, Megan (8 October 2019). "Nobel Prize in Physics Awarded for Cosmic Discoveries". The New York Times. Archived from the original on 8 October 2019. Retrieved 8 October 2019. 
  4. "Viktor Ambartsumian International Prize". Vaprize.sci.am. 18 July 2014. Retrieved 26 March 2017. 
  5. Mayor, Michel; Queloz, Didier (November 1995). "A Jupiter-mass companion to a solar-type star". Nature. 378 (6555): 355–59. Bibcode:1995Natur.378..355M. doi:10.1038/378355a0. 
  6. "The Nobel Prize in Physics 2019". Nobel Media AB. Archived from the original on 10 October 2019. Retrieved 8 October 2019. 
  7. Staff (9 October 2019). "Humans will not 'migrate' to other planets, Nobel winner says". Phys.org. Archived from the original on 10 October 2019. Retrieved 9 October 2019. 
  8. Shostak, Seth (9 October 2019). "How a discovery that earned the Nobel Prize in Physics transformed the hunt for alien life". NBC News. Archived from the original on 10 October 2019. Retrieved 9 October 2019. 
  9. "Michel Mayor". The Planetary Society. Archived from the original on 8 August 2019. Retrieved 8 August 2019. 
  10. "Michel Mayor". The Planetary Society. Retrieved 9 October 2019. 
  11. "Prix Janssen" (in French). Société astronomique de France. Retrieved 9 October 2019. 
  12. Overbye, Dennis (12 May 2013). "Finder of New Worlds". The New York Times. Archived from the original on 17 May 2014. Retrieved 13 May 2014. 
  13. "Michel Mayor" (PDF) (in French). French Academy of Science. 3 May 2010. Archived from the original (PDF) on 10 October 2019. Retrieved 9 October 2019.