ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਸਤਨਾਮ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ

ਸਤਨਾਮ ( ਗੁਰਮੁਖੀ : ਸਤਿ ਨਾਮੁ) ਮੁੱਖ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ " ਏਕ-ਓਂਕਾਰ " ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਸਥਿਰ ਹੈ" ਜਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ"। ਸਤਿ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਸੱਚਾ/ਸਦੀਪਕ" ਅਤੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਨਾਮ"।[1] ਇਸ ਮੌਕੇ, ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੋਵੇਗਾ, "ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੱਚ ਹੈ"।[2] ਸਤਨਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[3]

ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਅਰਥ ਹਨ। "ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਸੀ ਇੱਕ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਪਰਮ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਪਰਮ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਲਈ ਸਤਿਨਾਮ ਨੂੰ ਜਪਣ ਦੀ ਲੋੜ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।''[4]

ਹਵਾਲੇ

[ਸੋਧੋ]
  1. Kaur Rait, Satwant (2005). "Chapter 2". Sikh Women in England: Religious,Social and Cultural Beliefs [Paperback]. Trentham Books Ltd; illustrated edition. p. 20. ISBN 1-85856-353-4.
  2. Nijhawan, Michael; Mandair, Arvind (2009). "2 The Politics of Non-duality: Unraveling the Hermeneutics of Modern Sikh Theology". Shared idioms, sacred symbols, and the articulation of identities in South Asia. Routledge; 1st edition. p. 66. ISBN 978-0-415-95828-8.
  3. "Real Sikhism: Meaning of Term Satnam". Archived from the original on 2022-12-03. Retrieved 2022-12-03.
  4. Singh Dhillon, Dalbir (1988). "3 Evolution of Institutions and Ethical Doctrines". Sikhism Origin and Development. Atlantic Publishers and Distributors. p. 226.