ਸਲੋਕੀ ਸਲਤਨਤ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਸਲੋਕੀ ਸਲਤਨਤ
੩੧੨ BC–੬੩ BC
ਵਰਜੀਨਾ ਸੂਰਜ of ਸਲੋਕੀਆ
ਵਰਜੀਨਾ ਸੂਰਜ
੩੦੧ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਲੋਕੀ ਸਲਤਨਤ
੩੦੧ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਲੋਕੀ ਸਲਤਨਤ
ਰਾਜਧਾਨੀਸਲੋਕੀਆ
(੩੦੫–੨੪੦ BC)

ਅੰਤੋਚ
(੨੪੦–੬੩ BC)
ਆਮ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂਯੂਨਾਨੀ
ਪੁਰਾਤਨ ਫ਼ਾਰਸੀ
ਅਰਮਾਈ[1]
ਧਰਮ
ਓਲੰਪੀਵਾਦ
ਸਰਕਾਰਬਾਦਸ਼ਾਹੀ
ਬਸੀਲੀਅਸ 
• ੩੦੫–੨੮੧ BC
ਸਲੋਕਸ ਪਹਿਲਾ (ਪਹਿਲਾ)
• ੬੪–੬੩ BC
ਫ਼ਿਲਿਪ ਦੂਜਾ(ਆਖ਼ਰੀ)
Historical eraਯੂਨਾਨੀਵਾਦ ਕਾਲ
• ਸਥਾਪਨਾ
੩੧੨ BC
• ਇਪਸਸ ਦੀ ਜੰਗ
੩੦੧ BC
• ਰੋਮਨ-ਸੀਰੀਆਈ ਯੁੱਧ
੧੯੨–੧੮੮ BC
• ਅਪਮੀਆ ਦੀ ਸੰਧੀ
੧੮੮ BC
• ਮਕਾਬੀਆਈ ਇਨਕਲਾਬ
੧੬੭–੧੬੦ BC
• ਰੋਮ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ਬਤ
੬੩ BC
ਖੇਤਰ
301 BC[2]{{convert/{{{d}}}|3000000||sqmi|||||s=|r={{{r}}}

|u=km2 |n=square kilomet{{{r}}} |h=square-kilomet{{{r}}} |t=square kilometre |o=sqmi |b=1000000

|j=6-0}}
240 BC[2]{{convert/{{{d}}}|2600000||sqmi|||||s=|r={{{r}}}

|u=km2 |n=square kilomet{{{r}}} |h=square-kilomet{{{r}}} |t=square kilometre |o=sqmi |b=1000000

|j=6-0}}
175 BC[2]{{convert/{{{d}}}|800000||sqmi|||||s=|r={{{r}}}

|u=km2 |n=square kilomet{{{r}}} |h=square-kilomet{{{r}}} |t=square kilometre |o=sqmi |b=1000000

|j=6-0}}
100 BC[2]{{convert/{{{d}}}|100000||sqmi|||||s=|r={{{r}}}

|u=km2 |n=square kilomet{{{r}}} |h=square-kilomet{{{r}}} |t=square kilometre |o=sqmi |b=1000000

|j=6-0}}
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਤੋਂ ਬਾਅਦ
ਮਕਦੂਨੀਆਈ ਸਲਤਨਤ
ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਸੂਬਾ
ਪਾਰਥੀ ਸਲਤਨਤ
ਯੂਨਾਨੀ-ਬਾਕਤਰੀਆਈ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ
ਹਸਮੋਨੀਆਈ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ
ਮਗਧ
ਓਸਰੋਨ

ਸਲੋਕੀ ਸਲਤਨਤ ਜਾਂ ਸਿਲੂਸੀ ਸਲਤਨਤ (/[invalid input: 'icon']s[invalid input: 'ɨ']ˈlsɪd/; ਯੂਨਾਨੀ: Σελεύκεια, Seleύkeia ਤੋਂ) ਇੱਕ ਯੂਨਾਨੀ-ਮਕਦੂਨੀਆਈ ਯੂਨਾਨਵਾਦੀ ਮੁਲਕ ਸੀ ਜਿਹਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸਲੋਕੀ ਰਾਜਕੁਲ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਹਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਲੋਕਸ ਨੇ ਸਿਕੰਦਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਦੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਖੇਰੂ-ਖੇਰੂ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।[3][4][5][6] ਸਲੋਕਸ ਨੂੰ ਬਾਬਿਲ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਉਸਨੇ ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਨੇੜਲੇ ਪੂਰਬੀ ਰਾਜਖੇਤਰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੇਠ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਏ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਇਸ ਸਲਤਨਤ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਆਨਾਤੋਲੀਆ, ਲਿਵਾਂਤ, ਮੈਸੋਪੋਟਾਮੀਆ, ਫ਼ਾਰਸ, ਅਫ਼ਗ਼ਾਨਿਸਤਾਨ, ਤੁਰਕਮੇਨਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Richard N. Frye, The History of Ancient Iran, (Ballantyne Ltd, 1984), 164.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Taagepera, Rein (1979). "Size and Duration of Empires: Growth-Decline Curves, 600 B.C. to 600 A.D". Social Science History. 3 (3/4): 115–138. doi:10.2307/1170959. JSTOR 1170959. {{cite journal}}: Check |first= value (help)
  3. Jones, Kenneth Raymond (2006). Provincial reactions to Roman imperialism: the aftermath of the Jewish revolt, A.D. 66-70, Parts 66-70. University of California, Berkeley. p. 174. ISBN 0-542-82473-6, 9780542824739. ... and the Greeks, or at least the Greco-Macedonian Seleucid Empire, replace the Persians as the Easterners. {{cite book}}: Check |isbn= value: invalid character (help)
  4. Society for the Promotion of Hellenic Studies (London, England) (1993). The Journal of Hellenic studies, Volumes 113-114. Society for the Promotion of Hellenic Studies. p. 211. The Seleucid kingdom has traditionally been regarded as basically a Greco-Macedonian state and its rulers thought of as successors to Alexander.
  5. Baskin, Judith R. ; Seeskin, Kenneth (2010). The Cambridge Guide to Jewish History, Religion, and Culture. Cambridge University Press. p. 37. ISBN 0-521-68974-0, 9780521689748. The wars between the two most prominent Greek dynasties, the Ptolemies of Egypt and the Seleucids of Syria, unalterably change the history of the land of Israel…As a result the land of Israel became part of the empire of the Syrian Greek Seleucids. {{cite book}}: Check |isbn= value: invalid character (help)CS1 maint: multiple names: authors list (link)
  6. Glubb, Sir John Bagot (1967). Syria, Lebanon, Jordan. Thames & Hudson. p. 34. OCLC 585939. In addition to the court and the army, Syrian cities were full of Greek businessmen, many of them pure Greeks from Greece. The senior posts in the civil service were also held by Greeks. Although the Ptolemies and the Seleucids were perpetual rivals, both dynasties were Greek and ruled by means of Greek officials and Greek soldiers. Both governments made great efforts to attract immigrants from Greece, thereby adding yet another racial element to the population.