ਪੀਟਰ ਹੈਂਡਕੇ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਪੀਟਰ ਹੈਂਡਕੇ
ਹੈਂਡਕੇ 2006 ਵਿੱਚ
ਜਨਮ (1942-12-06) 6 ਦਸੰਬਰ 1942 (ਉਮਰ 77)
ਗ੍ਰਿਫੇਨ, ਆਸਟਰੀਆ
ਸਿੱਖਿਆਗ੍ਰੈਜ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਕਿੱਤਾਨਾਵਲਕਾਰ, ਨਾਟਕਕਾਰ
ਇਨਾਮਸਾਹਿਤ ਦਾ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ (2019)
ਦਸਤਖ਼ਤ

ਪੀਟਰ ਹੈਂਡਕੇ (ਜਰਮਨ: [ˈhantkə]; ਜਨਮ 6 ਦਸੰਬਰ 1942) ਇੱਕ ਆਸਟ੍ਰੀਆਈ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਸਾਲ 2019 ਵਿਚ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। [1]

ਜ਼ਿੰਦਗੀ[ਸੋਧੋ]

ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਹੈਂਡਕੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ (ਇਕ ਕੈਰਿੰਥੀਅਨ ਸਲੋਵੇਨੀ ਔਰਤ ਜਿਸਦੀ 1971 ਵਿਚ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ, ਹੈਂਡਕੇ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਏ ਸਾਰੋ ਬਿਓਰੋਨਡ ਡ੍ਰੀਮਜ਼, ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਇੱਕ ਝਲਕ, ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ) [2] 1944 ਤੋਂ 1948 ਤੱਕ ਗਰਿਫ਼ਨ, ਆਸਟਰੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਰਲਿਨ ਦੇ ਸੋਵੀਅਤ-ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਪੰਨਕੋ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕੁਝ ਜੀਵਨੀਕਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਦਾ ਮਤਰੇਆ ਪਿਤਾ ਬਰੂਨੋ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਕਸਬੇ ਦੀ ਸੀਮਿਤ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਦਤ ਅਤੇ ਬੰਧੇਜ ਪ੍ਰਤੀ ਹੈਂਡਕੇ ਦੀ ਚਿੜ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ। 1954 ਵਿਚ, ਹੈਂਡਕੇ ਨੂੰ ਆਸਟਰੀਆ ਦੇ ਸਨਕਟ ਵੀਟ ਐਨ ਡੇਰ ਗਲਾਨ ਦੇ ਤਨਜ਼ੇਨਬਰਗ ਕੈਸਲ ਵਿਖੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਕੈਥੋਲਿਕ ਮਾਰੀਅਨਮ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਲਿਖਤ ਸਕੂਲ ਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਫੋਕਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ। 1959 ਵਿਚ, ਉਹ ਕਲਾਜੇਨਫਰਟ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਗਿਆ ਅਤੇ 1961 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਗ੍ਰੈਜ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।

ਕੈਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੈਂਡਕੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਇਕ ਸੰਗਠਨ ਗਰੇਜ਼ਰ ਗਰੱਪੇ (ਗ੍ਰੇਜ਼ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ) ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਿਆ। [3] ਸਮੂਹ ਨੇ ਸਾਹਿਤਕ ਡਾਈਜਸਟ ਮਾਨੂਸਕ੍ਰਿਪਟੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ । ਇਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿਚ ਵੋਲਫਗਾਂਗ ਬਾਵਰ ਅਤੇ ਬਾਰਬਾਰਾ ਫਰਿਸ਼ਮੂਥ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ । [4]

ਜਰਮਨ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਹਾਊਸ ਸੁਹਰਕੈਂਪ ਵਰਲਾਗ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੇ ਨਾਵਲ ਡਾਈ ਹੌਰਨਿਸਨ (ਭਰਿੰਡ) ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1965 ਵਿਚ ਹੈਂਡਕੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਿੰਸਟਨ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ, ਯੂਐਸਏ ਵਿੱਚ ਗਰੂਪੇ 47 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਐਵਾਂ ਗਾਰਦ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਟਕ ਪਬਲਿਕਮਸਬੇਸਚਿੰਪਫੰਗ (ਹਾਜ਼ਰੀਨ ਨਰਾਜ਼ ਕਰਨਾ) ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।[5] ਹੈਂਡਕੇ ਸੰਨ 1969 ਵਿਚ ਵਰਲਾਗ ਡੇਰ ਆਟੋਰੇਨ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਹਾਊਸ ਦੇ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਣਿਆ ਅਤੇ 1973 ਤੋਂ 1977 ਤਕ ਗਰੇਜ਼ਰ ਆਟੋਰਨਵਰਸਮਲੰਗ, ਲਿਖਾਰੀ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਰਿਹਾ। ਹੈਂਡਕੇ ਨੇ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਕ੍ਰਿਪਟਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। [6] ਉਸਨੇ Die linkshändige Frau ( ਖੱਬੂ ਔਰਤ) ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ 1978 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ। ਲਿਓਨਾਰਡ ਮਾਲਟਿਨ ਦੀ ਫਿਲਮ ਗਾਈਡ ਦਾ ਫਿਲਮ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। "ਸਮਾਂ ਬੀਤਦਾ ਹੈ ... ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਫਿਲਮ ਨੂੰ 1978 ਵਿਚ ਕਾਨ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿਚ ਗੋਲਡਨ ਪਾਮ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1980 ਵਿਚ ਜਰਮਨ ਆਰਟਹਾਊਸ ਸਿਨੇਮਾ ਲਈ ਗੋਲਡ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਹੈਂਡਕੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਪਲੇਅ ਫਾਲਸ਼ੇ ਬੇਵੇਗੰਗ ਲਈ 1975 ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਜਰਮਨ ਫਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਵਿਮ ਵੇਂਡਰਜ਼ ਦੀ ਫਿਲਮ ਵਿੰਗਜ਼ ਆ ਡਿਜ਼ਾਇਰ (1987) ਲਿਖਣ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ; ਫਿਲਮ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾ ਵੀ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ। 1975 ਤੋਂ, ਹੈਂਡਕੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪੇਤਰਾਰਕਾ-ਖਾਇਜ ਦਾ ਜਿਊਰੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। [7]

ਗ੍ਰੈਜ਼, ਤੋਂ ਬਾਦ ਹੈਂਡਕੇ ਡੋਸਲਡੋਰਫ਼, ਬਰਲਿਨ, ਕਰੋਨਬਰਗ (ਸਭ ਜਰਮਨੀ ਵਿਚ), ਪੈਰਿਸ, ਫ਼ਰਾਂਸ, ਅਮਰੀਕਾ (1978 ਤੋਂ 1979 ਤੱਕ ) ਅਤੇ ਸਾਲਜ਼ਬਰਗ, ਆਸਟਰੀਆ (1979 ਤੋਂ 1988) ਵਿਚ ਰਿਹਾ। 1991 ਤੋਂ, ਉਹ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚਾਵਿਲ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।[ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] ਉਹ ਕੋਰਿੰਨਾ ਬੇਲਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ ਪੀਟਰ ਹੈਂਡਕੇ : ਇਨ ਦ ਵੂਡਜ਼, ਮਾਈਟ ਬੀ ਲੇਟ (2016) ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।[8]

ਵਿਵਾਦ[ਸੋਧੋ]

ਯੁਗੋਸਲਾਵ ਯੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਨਾਟੋ ਬੰਬਾਰੀ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਨੀਤੀ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਸਲੋਬੋਡਨ ਮਿਲੋਸੀਵੀਸ ਦੇ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਕਾਰਨ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਤਿ-ਸੱਜੇ ਸਰਬੀਆਈ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। [9] ਉਸਨੂੰ ਜਾਰਜ ਬਾਚਨੇਰ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਕਾਫਕਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਇਬਸਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ; ਬਾਅਦ ਵਾਲਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਬਹੁਤ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਹੈਂਡਕੇ ਨੂੰ ਓਸਲੋ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਰਵੇਈ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਯੁੱਧ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।[10] 2006 ਵਿੱਚ ਹੇਨਰਿਕ ਹੀਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਉਸਦੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਇੱਕ ਘੁਟਾਲੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਆਸੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਕਾਰਨ ਇਨਾਮ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ।[11]

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ[ਸੋਧੋ]

  • ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
  • ਆਸਟ੍ਰੀਅਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Marshall, Alex; Alter, Alexandra (10 October 2019). "Olga Tokarczuk and Peter Handke Awarded Nobel Prizes in Literature". The New York Times. Retrieved 10 October 2019. 
  2. Curwen, Thomas (5 January 2003). "Choosing against life". Los Angeles Times. Retrieved 11 October 2019. 
  3. "Peter Handke". Wim-wenders.com. Archived from the original on 25 August 2010. Retrieved 16 September 2010. 
  4. Wakounig, Marija (2018). East Central Europe at a Glance: People - Cultures - Developments (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Munster, Germany: LIT Verlag. p. 302. ISBN 9783643910462. Retrieved 11 October 2019. 
  5. Hutchinson, Ben (23 August 2011). "Peter Handke's wilful controversies". The Times Literary Supplement. Retrieved 11 October 2019. 
  6. "Peter Handke". IMDb.com. Retrieved 16 September 2010. 
  7. "Petrarca Preis". www.petrarca-preis.de (in ਜਰਮਨ). Retrieved 11 October 2019. 
  8. "Peter Handke – Bin im Wald. Kann sein, dass ich mich verspäte...". Filmportal.de (in German). Retrieved 14 May 2017. 
  9. Sage, Adam (29 July 2006). "Theatre boss's dismissal splits artistic community". The Times. Archived from the original on 16 February 2017. 
  10. - Demoniseres på grunn av manglende kunnskap in Dagbladet
  11. "Eklat in Düsseldorf: Kein Heine-Preis für Handke - Politiker verweigern Zustimmung".