ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਫ਼

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਗੁਰਮੁਖੀ ਵਰਣ ਮਾਲਾ
ਲ਼
ਸ਼ਨ਼
ਰ਼ਕ਼ਖ਼ਗ਼ਜ਼
ਝ਼ਡ਼ਢ਼ਫ਼ਯ਼

ਫ਼ ਗੁਰਮੁਖੀ ਵਰਣ ਮਾਲਾ ਦਾ ਅੱਖਰ ਹੈ। ਜੋ ਦੇ ਪੈਰ ਵਿੱਚ ਬਿੰਦੀ ਨਾਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ

ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ
ਊੜਾ ਐੜਾ ਈੜੀ ਸੱਸਾ ਹਾਹਾ
ਕੱਕਾ ਖੱਖਾ ਗੱਗਾ ਘੱਗਾ ਙੰਙਾ
ਚੱਚਾ ਛੱਛਾ ਜੱਜਾ ਝੱਜਾ ਞੰਞਾ
ਟੈਂਕਾ ਠੱਠਾ ਡੱਡਾ ਢੱਡਾ ਣਾਣਾ
ਤੱਤਾ ਥੱਥਾ ਦੱਦਾ ਧੱਦਾ ਨੱਨਾ
ਪੱਪਾ ਫੱਫਾ ਬੱਬਾ ਭੱਬਾ ਮੱਮਾ
ਯੱਯਾ ਰਾਰਾ ਲੱਲਾ ਵੱਵਾ ੜਾੜਾ
ਸ਼ਸੱਸਾ ਪੈਰ ਬਿੰਦੀ ਖ਼ਖੱਖੇ ਪੈਰ ਬਿੰਦੀ ਗ਼ਗੱਗੇ ਪੈਰ ਬਿੰਦੀ ਜ਼ਜੱਜੇ ਪੈਰ ਬਿੰਦੀ ਫ਼ਫੱਫੇ ਪੈਰ ਬਿੰਦੀ
ਲ਼ਲੱਲੇ ਪੈਰ ਬਿੰਦੀ