ਅ
| ਗੁਰਮੁਖੀ ਵਰਣ ਮਾਲਾ | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| ਅ | ਆ | ਇ | ਈ | ਉ | |
| ਊ | ਏ | ਐ | ਓ | ਔ | |
| ਕ | ਖ | ਗ | ਘ | ਙ | |
| ਚ | ਛ | ਜ | ਝ | ਞ | |
| ਟ | ਠ | ਡ | ਢ | ਣ | |
| ਤ | ਥ | ਦ | ਧ | ਨ | |
| ਪ | ਫ | ਬ | ਭ | ਮ | |
| ਯ | ਰ | ਲ | ਲ਼ | ਵ | |
| ਸ਼ | ਸ | ਹ | ੜ | ਨ਼ | |
| ਰ਼ | ਕ਼ | ਖ਼ | ਗ਼ | ਜ਼ | |
| ਝ਼ | ਡ਼ | ਢ਼ | ਫ਼ | ਯ਼ | |
ਅ ਗੁਰਮੁਖੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਅੱਖਰ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਵਰ ਬਣਦੇ ਹਨ: ਅ, ਆ, ਐ,ਅਤੇ ਔ।
ਇਤਿਹਾਸ
[ਸੋਧੋ]ਆਧੁਨਿਕ ਐੜਾ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਇਹ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਦੇ ਅੱਖਰ अ ਦਾ ਹੀ ਸੁਧਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰੂਪ ਹੈ।