ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ
ਜਨਮਨੰਦ ਲਾਲ
1633
ਗਜ਼ਨੀ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ
ਮੌਤ1713
ਮੁਲਤਾਨ, ਭਾਰਤ
ਕਬਰਮੁਲਤਾਨ
ਸਿੱਖਿਆਫ਼ਾਰਸੀ, ਅਰਬੀ, ਹਿਸਾਬ
ਕਿੱਤਾਸ਼ਾਇਰ

ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ (ਉਰਦੂ: بھائی نند لال‎, ਹਿੰਦੀ: भाई नंद लाल, 1633–1713), ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਸਿੰਘ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ), ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 17ਵੀਂ ਸਦੀਫ਼ਾਰਸੀ ਦਾ, ਅਤੇ ਅਰਬੀ ਕਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਛਜੂਮੱਲ, ਜੋ ਦਾਰਾ ਸ਼ਿਕੋਹ ਦਾ ਮੁਨਸ਼ੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਜੀ ਨੇ 'ਗੋਇਆ' ਦੇ 'ਤਖੱਲਸ' ਨਾਲ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਚ ਫ਼ਾਰਸੀ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਹਿੰਦੀ, ਅਰਬੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਿੱਖੀ।[1]

ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਨਮੂਨਾ[ਸੋਧੋ]

ਦਿਲ ਅਗਰ ਦਾਨਾ ਬਵਦ ਅੰਦਰ ਕਿਨਾਰਸ਼ ਯਾਰ ਹਸਤ।
ਚਸ਼ਮ ਗਰ ਬੀਨਾ ਬਵਦ ਦਰ ਹਰ ਤਰਫ਼ ਦੀਦਾਰ ਹਸਤ।

ਰਚਨਾਵਾਂ[ਸੋਧੋ]

ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ ਇਹ ਹਨ:

  1. ਦੀਵਾਨ-ਏ-ਗੋਯਾ
  2. ਜ਼ਿੰਦਗੀਨਾਮਾ
  3. ਗੰਜਨਾਮਾ
  4. ਤਨਖਾਹਨਾਮਾ
  5. ਜੋਤ ਬਿਗਾਸ
  6. ਅਰਜ਼-ਉਲ-ਅਲਫਾਜ਼
  7. ਤੌਸੀਫ਼-ਓ-ਸਨਾ
  8. ਦਸਤੂਰ-ਉਲ-ਇੰਸ਼ਾ

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]