ਹਰੀਸ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਹਰੀਸ, ਜੱਰੀਸ਼ (ਅਰਬੀ: هريس) ਜਾਂ ਹਰੀਸਾ (ਅਰਮੀਨੀਆਈ: հարիսա) ਇੱਕ ਮੋਟੀ ਪੀਸੀ ਕਣਕ ਨੂੰ ਮੀਟ ਦੇ ਨਾਲ ਉਬਾਲ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.[1] ਇਸ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦਲੀਆ ਅਤੇ ਡੰਪਲਿੰਗ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਰੀਸ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਕਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਦੇ ਅਰਬ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕਿ ‘ ਹਰੀਸਾ ਅਰਾਰਤ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਪਕਵਾਨ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ[ਸੋਧੋ]

ਹਰੀਸ(ਅਰਬੀ: هريس) ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਅਰਬੀ: هَرَسَ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮੈਸ਼ ਜਾਂ ਸਕੁਐਸ਼ ਕਰਨਾ।[2]

ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਰਮੇਨੀਆ ਦਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਸੰਤ, ਗ੍ਰੇਗਰੀ ਇਲੀਮਿਯੂਨੇਟਰ, ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਖਵਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਭੀੜ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਭੇਡਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ ਇਸ ਲਈ ਕਣਕ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕਣਕ ਕੜਾਹੀ ਦੇ ਤਲ ਤੱਕ ਚਿਪਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੇਂਟ ਗ੍ਰੇਗਰੀ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, “ ਹਰਖੇ! ਇਸ ਨੂੰ ਚੇਤੇ! ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਟੋਰੇ ਦਾ ਨਾਮ, ਹਰੀਸਾ, ਸੰਤ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਆਇਆ. ਹਰੀਸਾ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ.[3] ਕਟੋਰੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਈਸਟਰ ਦੇ ਦਿਨ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਰਮੀਨੀਅਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਰਮੀਨੀਆ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਕਵਾਨ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਹਰੀਸ ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਬਨ Sayyar ਅਲ-Warraq ਦੇ 10 ਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ਅਲ ਤਾਬਿਖ .,[4] ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਅਲ-ਬਗਦਾਦੀ ਦੀ 13-ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬਾਤ ਕਿਤਾਬ ਅਲ ਤਾਬਿਖ ਅਤੇ ਇਬਨ ਰਜਿਨ ਅਲ-ਤੁਜਿਬੀ ਦੇ 13 ਸਦੀ ਅੰਡਾਲੂਸਿਅਨ ਬਾਤ ਕਿਤਾਬ ਫਦਲਤ ਅਲ-ਖਵਾਨ ਫਾਈ ਤਯੀਬਤ ਅਲ-ਤਾਮ ਵਲ-ਅਲਵਾਨ .

ਹਲੀਮ ਵੀ ਹਲੀਮ ਦਾ ਮੁੱਲ. ਹੈ।[5]

ਤਿਆਰੀ[ਸੋਧੋ]

ਕਣਕ ਨੂੰ ਰਾਤ ਭਰ ਭਇਓਇਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੀਟ, ਮੱਖਣ ਜਾਂ ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਪੂਛ ਚਰਬੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਬਣਾਉ. ਕੋਈ ਵੀ ਬਾਕੀ ਤਰਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਦਾਲਚੀਨੀ, ਖੰਡ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਹਰੇ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਰੂਪ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ[ਸੋਧੋ]

ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਰਵਾਇਤੀ ਰੰਗ ਹੈ. ਪਰ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਅੰਤਰ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਲਪਿਕ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਵਿੱਚ, ਇਲਾਇਚੀ ਪੋਡ (ਹਿੱਲ ਜਾਂ ਇਲਾਇਚੀ) ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਰਸਲੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ.

ਹਰੀਸ ਸਿਰਫ ਅਮੀਰ ਦੁਆਰਾ ਰਮਜ਼ਾਨ ਅਤੇ ਈਦ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਰੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਗਰੀਬ ਗੁਆਂ ਗੌਆਂਢੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ.   [ <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2014)">ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ</span> ] ਇਹ ਕਸ਼ਕੇੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਦਲੀਆ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚੱਕੇ ਹੋਏ ਚਿਕਨ ਜਾਂ ਲੇਲੇ ਅਤੇ ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਿੱਜੀ ਕਣਕ (ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਕਣਕ ਦੀ ਕਣਕ) ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਅਰਬ ਪਕਵਾਨ[ਸੋਧੋ]

ਹਰੀ

ਲੇਵੈਂਟ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਤੱਕ ਹਰੀਸ਼ ਇੱਕ ਅਰਬ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਕਵਾਨ ਹੈ. ਇਹ ਅਕਸਰ ਰਮਜ਼ਾਨ, ਈਦ ਉਲ-ਫਿਤਰ ਵਰਗੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.[6] ਲੈਬਨੀਜ਼ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਫਿਰਕੂ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.ਹੈਰੀਜ਼ ਇਰਾਕੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਪਕਵਾਨ ਵੀ ਹੈ.

ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਇਹ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਖਾਣਾ[ਸੋਧੋ]

ਹਰੀਸਾ
ਦੇ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ

ਹਰੀਸਾ (ਅਰਮੀਨੀਆਈ: հարիսա) ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਈਸਟਰ ਦੇ ਦਿਨ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਰਮੇਨੀਆ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਟੋਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ . ਇਹ ਇੱਕ ਮੋਟਾ ਦਲੀਆ ਹੈ ਜੋ ਕੋਰਕੋਟ (ਸੁੱਕ ਜਾਂ ਭੁੰਨਿਆ ਕੜਕਿਆ ਕਣਕ) ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮੀਟ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿਕਨ ਜਾਂ ਲੇਲੇ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹਰਮੀਨੀਆ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਹਰਮੀਨੀਆ ਮੀਟ ਲਈ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ. ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹਰੀਸਾ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ. ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸਮਾਂ ਇਸਦੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਕੀਮਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ.[3]

ਹਰੀਸਾ 1915 ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਮੂਸਾ ਲੇਰ (ਤੁਰਕੀਵਿੱਚ) ਦੇ ਅਰਮੀਨੀਅਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.[7]

ਅੱਸ਼ੂਰੀ ਪਕਵਾਨ[ਸੋਧੋ]

ਹਰੀਸਾ ਲੇਬਨਾਨੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਨਸਲੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਆਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅੱਸ਼ੂਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹਰੀਸਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਈਦਾ ਜ਼ੂਰਾ, ਕ੍ਰਿਸਮਿਸ ਅਤੇ ਈਦਾ ਗੁਰਾ, ਈਸਟਰ ਤੇ ਇੱਕ ਕਟੋਰੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਹਰੀਸਾ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਦੇ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਟੋਰੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜੋ ਮੀਟ ਅਤੇ ਬਾਰੀਕ ਕਣਕ ਦੀ ਬਣੀ ਹੈ.

ਭਾਰਤੀ ਪਕਵਾਨ[ਸੋਧੋ]

ਹਰਿਸ਼ਾ

ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਮਲਾਬਾਰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀਜ਼ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਕਵਾਨ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਕੰਨੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਅਲਸਾ ਜਾਂ ਅਲੀਸਾ (calls). ਇਸ ਨੂੰ ਥੈਲਸਰੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਨਨੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕਾਸਰਗੋਦ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਮਹੇ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੈਪੀਲਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪਕਵਾਨ ਹੈ. ਇਸ ਨੂੰ ਹਲੀਮ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਸਿਟੀ ਹੈਦਰਾਬਾਦ Haleem ਨਾਲ ਮਸ਼ੂਰ ਹੇ।

ਹਰੀਸਾ (ਜਾਂ ਹਰਿਆਸਾ) ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਾਦੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,[8] ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੱਟਨ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਆਟੇ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਗਿਰਦਾ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਪਕਵਾਨ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੀਤਾ ਸੀ.

ਪਾਕਿਸਤਾਨ[ਸੋਧੋ]

ਇਹ ਡਿਸ਼ ਇੱਕ ਅਨੌਖਾ ਪਕਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖਾਧੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ[ਸੋਧੋ]

  • ਪੋਰਰੇਜ ਦੀ ਸੂਚੀ

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "Al Harees, traditional Emirati Cuisine". UAE Style Magazine. 26 July 2013. 
  2. Team, Almaany. "Definition and meaning of Harees in Arabic - Arabic dictionary - Page 1". www.almaany.com (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 
  3. 3.0 3.1 Irina Petrosian, David Underwood (2006). Armenian food: fact, fiction & folklore (2. ed.). Bloomington, Ind.: Yerkir Pub. p. 65. ISBN 9781411698659. 
  4. Charles Perry, "Cooking with the Caliphs", Saudi Aramco World 57:4 (July/August 2006) full text
  5. "The haleem debate: Why some Indian Muslims are renaming the Ramzan delicacy 'daleem'". 
  6. "Archived copy". Archived from the original on 2010-11-29. Retrieved 2010-11-07. 
  7. Albala, Ken (2011). Food cultures of the world encyclopedia. Santa Barbara, California: Greenwood. p. 8. ISBN 9780313376276. 
  8. Naqash, Rayan. "It's harissa time again: Savour the traditional winter delicacy that warms up cold Kashmiri mornings". Scroll.in.