ਪ੍ਰਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਬੈਨਰਜੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਪ੍ਰਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਬੈਨਰਜੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Pradip Kumar Banerjee; ਜਨਮ 23 ਜੂਨ 1936) ਜਾਂ ਪੀ ਕੇ ਬੈਨਰਜੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਕਸਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤੀ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਅਤੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਕੋਚ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ 65 ਗੋਲ ਕੀਤੇ।[1][2][3] ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪੁਰਸਕਾਰ 1961 ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। 1990 ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ ਵੱਕਾਰੀ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ.ਐਚ.ਐਸ. ਦੁਆਰਾ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਇੰਡੀਅਨ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। 2004 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਫੀਫਾ ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਮੈਰਿਟ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਫੀਫਾ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਨਮਾਨ ਹੈ।

ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਪ੍ਰਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਬੈਨਰਜੀ ਦਾ ਜਨਮ 23 ਜੂਨ 1936 ਨੂੰ ਬੰਗਾਲ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ (ਹੁਣ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ) ਦੇ ਜਲਪਾਈਗੁੜੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਲਪਾਈਗੁੜੀ ਜ਼ਿਲਾ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਮਸ਼ੇਦਪੁਰ ਦੇ ਕੇ ਐਮ ਪੀ ਐਮ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।

ਕਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਬੈਨਰਜੀ ਨੇ ਸੱਜੇ ਵਿੰਗ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਿਆਂ ਸੰਤੋਸ਼ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਬਿਹਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ। 1954 ਵਿਚ ਉਹ ਕੋਲਕਾਤਾ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਰੀਅਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਰੇਲਵੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆਪ੍ਰਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਬੈਨਰਜੀ ਉਸਨੇ 195 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ (ਹੁਣ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ) ਵਿੱਚ ਢਾਕਾ ਵਿੱਚ 1955 ਦੇ ਚਤੁਰਭੁਜ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।[4]

ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਟੋਕਿਓ ਵਿੱਚ 1958 ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ, ਜਕਾਰਤਾ ਵਿੱਚ 1962 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਨੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ 1966 ਏਸ਼ੀਆ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਂਕਾਕ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਉਸ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜੋ 1956 ਵਿੱਚ ਮੈਲਬਰਨ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਰੋਮ ਵਿਚ 1960 ਦੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ 1-1 ਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਕੁਆਲਾਲੰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਦੇਕਾ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਥੇ ਭਾਰਤ ਨੇ 1959 ਅਤੇ 1964 ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਅਤੇ 1965 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੋਈਆਂ ਸੱਟਾਂ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਮੀ ਟੀਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ 1967 ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ ਪਿਆ।

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਕੜੇ[ਸੋਧੋ]

ਸਿਰਫ ਫੀਫਾ "ਏ" ਮੈਚ:[5]

ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ
ਸਾਲ ਐਪਸ ਟੀਚੇ
1955 3 4
1956 4 2
1958 5 0
1959 5 1
1960 3 1
1961 3 1
1962 5 4
1964 8 1
1965 6 0
1966 3 0
ਕੁੱਲ 45 14

ਅੰਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਚੇ[ਸੋਧੋ]

ਫੀਫਾ ਏ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਹਨ:[5]

ਤਾਰੀਖ ਸਥਾਨ ਵਿਰੋਧੀ ਨਤੀਜਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਟੀਚੇ
18 ਦਸੰਬਰ 1955 ਢਾਕਾ, ਪੂਰਬੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸੀਲੋਨ 4–3 1955 ਕੋਲੰਬੋ ਕੱਪ 2
22 ਦਸੰਬਰ 1955 ਢਾਕਾ, ਪੂਰਬੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਬਰਮਾ 2-1 1955 ਕੋਲੰਬੋ ਕੱਪ 1
26 ਦਸੰਬਰ 1955 ਢਾਕਾ, ਪੂਰਬੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ link=|border  ਪਾਕਿਸਤਾਨ 2-1 1955 ਕੋਲੰਬੋ ਕੱਪ 1
12 ਦਸੰਬਰ 1956 ਸਿਡਨੀ ਸਪੋਰਟਸ ਗਰਾਉਂਡ, ਸਿਡਨੀ link=|border  ਆਸਟਰੇਲੀਆ 7-1 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦੋਸਤਾਨਾ 2
8 ਸਤੰਬਰ 1959 ਸਿਟੀ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਪੇਨਾਗ ਸਾਊਥ ਕੋਰੀਆ 1–1 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦੋਸਤਾਨਾ 1
29 ਅਗਸਤ 1960 ਸਟੇਡੀਓ ਓਲਿੰਪੀਕੋ ਕੌਮੂਨਾਲੇ, ਗ੍ਰੋਸੇਤੋ link=|borderਫਰਾਂਸ 1–1 1960 ਓਲੰਪਿਕਸ 1
9 ਅਗਸਤ 1961 ਕੁਆਲਾਲੰਪੁਰ, ਮਲਾਇਆ ਮਲਾਇਆ 2-1 1961 ਮਰਡੇਕਾ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ 1
27 ਅਗਸਤ 1962 ਸੇਨਯਨ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਜਕਾਰਤਾ ਜਪਾਨ 2-0 1962 ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ 1
30 ਅਗਸਤ 1962 ਸੇਨਯਨ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਜਕਾਰਤਾ ਥਾਈਲੈਂਡ 4-1 1962 ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ 2
4 ਸਤੰਬਰ 1962 ਸੇਨਯਨ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਜਕਾਰਤਾ ਸਾਊਥ ਕੋਰੀਆ 2-1 1962 ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ 1
1 ਸਤੰਬਰ 1964 ਕੁਆਲਾਲੰਪੁਰ, ਮਲਾਇਆ ਸਾਊਥ ਕੋਰੀਆ 2-1 1964 ਮਰਡੇਕਾ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ 1

ਸਨਮਾਨ[ਸੋਧੋ]

ਭਾਰਤ[ਸੋਧੋ]

  • ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ: 1962 ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ
  • ਮਰਡੇਕਾ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਸਿਲਵਰ ਮੈਡਲ : 1959, 1964.

ਵਿਅਕਤੀਗਤ[ਸੋਧੋ]

  • 1990 ਵਿਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ [6]
  • 1961 ਵਿਚ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
  • ਕੇ 20 ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਫੁਟਬਾਲਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੂਚੀਬੱਧ IFFHS .
  • ਫੀਫਾ ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਮੈਰਿਟ (ਸ਼ਤਾਬਦੀ), 2004 ਵਿੱਚ ਫੀਫਾ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਨਮਾਨ[7]

ਬੈਨਰਜੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਫ.ਆਈ.ਆਰ. ਪਲੇਅ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]