ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਇਸ ਉੱਤੇ ਜਾਓ: ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ, ਖੋਜ
ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ੨੦੦੯ ਵਿੱਚ

ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ (ਜਨਮ: 9 ਦਸੰਬਰ, 1946[1] ਜਨਮ ਨਾਮ: Antonia Edvige Albina Maino (ਇਤਾਲਵੀ)[2][3][4]) ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ-ਭਾਰਤੀ ਨੇਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ।[5] ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ੧੪ਵੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਬਲਕੀ ਯੁਨਾਇਟੇਡ ਪਰੋਗਰੇਸਿਵ ਅਲਾਇੰਸ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪੂਰਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸੋਨੀਆ ਮੈਨਾਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਟੁਰਿਨ, ਇਟਲੀ ਵੱਲ ੮ ਕਿ.ਮੀ. ਦੇ ਅੰਤਰ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤਓਰਬਸਾਨੋ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਉਦੋਂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਰਾਜੀਵ ਕੈੰਬਰਿਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਣ ਗਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ੧੯੬੮ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਜਿਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ਦਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ

ਸੌਨੀਅਾ ਮਾਨਿਓ[6] ਦਾ ਜਨਮ 9 ਦਸੰਬਰ, 1946 ਨੂੰ ਸਟੇਫਿਨੋ ਅਤੇ ਪਾਓਲਾ ਮਾਨਿਓ ਦੇ ਘਰ ਲੂਸੀਆਨਾ, ਇਟਲੀ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ|ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਇਮਰੀ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਸਥਾਨਕ ਕੇਥੋਲਿਕ ਸਕੂਲ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ|[7][8][9] ਸੋਨੀਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਟੂਰੀਨ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਔਬਾਸਾਨੋ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਬਿਤਾਇਆ ਅਤੇ ਇਕ ਰਵਾਇਤੀ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ| ਉਸ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਭੈਣ ਮਰੀਯਾ ਉਸਦੇ ਮੁਢਲੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਅਧਿਆਪਕ ਮਰੀਯਾ ਨੇ ਸੋਨੀਆ ਨੂੰ "ਮਿਹਨਤੀ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ" ਕਿਹਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੋੜ੍ਹ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪੜ੍ਹਦੀ ਸੀ|[6] ਸਟੀਫਾਨੋ, ਜੋ ਇਕ ਬਿਲਡਿੰਗ ਮਿਸਤਰੀ ਸਨ, ਨੇ ਔਬਾਸਾਨੋ ਵਿਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ|[10]

ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

147/5000 ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਉਸ ਦੀ ਸੱਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਸੀ|ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਹ ਉਸਦੀ (ਆਪਣੇ ਪਤੀ) ਸਰਕਾਰੀ ਹੋਸਟੈਸ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਸਰਕਾਰੀ ਦੋਰਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਗਈ ਸੀ|[11]ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਪ੍ਰੈਲ, 1983 ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵਿਚ,ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਵੋਟਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ|[12][13]1991 ਵਿਚ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਮਗਰੋਂ ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਲਈ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ| ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਪੀ. ਵੀ. ਨਰਸਿਮ੍ਹਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ , ਜੋ ਨੇਤਾ ਬਣੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਬਣੇ|ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਕਈ ਸੀਨੀਅਰ ਨੇਤਾਵਾਂ,ਮਾਧਵ ਰਾਓ ਸਿੰਧਿਆ, ਰਾਜੇਸ਼ ਪਾਇਲਟ, ਨਰਾਇਣ ਦੱਤ ਤਿਵਾੜੀ, ਅਰਜੁਨ ਸਿੰਘ, ਮਮਤਾ ਬੈਨਰਜੀ, ਜੀ. ਕੇ. ਮੋਪਨਾਰ, ਪੀ. ਚਿਦੰਬਰਮ ਅਤੇ ਜਯੰਤੀ ਨਟਰਾਜਨ ਨੇ ਸੀਤਾ ਰਾਮ ਕੇਸਰੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਪਾਰਟੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਕਈ ਧੜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ|[14]1999 ਵਿਚ 13 ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੇ ਨੇਤਾ ਵਜੋਂ ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਚੋਣ ਹੋਈ |[15]

ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ, ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਹੈ| ਸੋਨੀਆ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ,ਰਾਹੁਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯੰਕਾ ਗਾਂਧੀ ਹਨ |ਅਗਸਤ 2011 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿਚ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਸਲੋਨ-ਕੈਟਰਿੰਗ ਕੈਂਸਰ ਸੈਂਟਰ ਵਿਖੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ ਸਰਵਾਈਕਲ ਕੈਂਸਰ ਦੀ ਸਫਲ ਸਰਜਰੀ ਕਰਵਾਈ ਸੀ[16] | ਉਹ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 9 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਈ| 18 ਜੁਲਾਈ 2012 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ|[17]ਸਰੋਤ ਸੋਧੋ] 2004 ਤੋਂ 2014 ਤੱਕ ਗਾਂਧੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ[18][19][20] |2013 ਵਿਚ ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ਨੂੰ ਫੋਰਬਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ 9 ਵੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਔਰਤ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿਚ 21 ਵਾਂ ਨੰਬਰ ਬਣਾਇਆ|

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. INDIA TODAY – The most widely read newsweekly in South Asia. Archives.digitaltoday.in. Retrieved on 9 December 2011.
  2. Sonia Gandhi. Britannica. Retrieved on 9 December 2011.
  3. Lok Sabha. Retrieved on 9 December 2011.
  4. Divided we stand: India in a time of coalitions. Los Angeles : SAGE Publications, 2007. 2007. p. 148. ISBN 978-0-7619-3663-3.  Cite uses deprecated parameter |coauthors= (help); |coauthors= requires |author= (help)
  5. Fourth time in a row, Sonia Gandhi is Congress chief. Timesofindia.indiatimes.com (4 September 2010). Retrieved on 9 December 2011.
  6. 6.0 6.1 Schiavazzi, Vera (17 January 2005). "Sonia Gandhi: The Maino girl who kept her tryst with destiny in India". India Today. Retrieved 19 November 2017. 
  7. "Pictures from the book-biography "The Red sari" by Javier Moro". Radio Popolare. Archived from the original on 28 July 2011. Retrieved 9 December 2011. 
  8. "Edvige Antonia Albina Maino". Geneall. Retrieved 19 November 2017. 
  9. "Sonia Gandhi, dalla piccola Lusiana all'India ecco il romanzo di una donna speciale". Il Giornale di Vicenza. 5 Oct 2009. Archived from the original on 14 June 2011. 
  10. Laiq, Jawid (23 February 1998). "Meeting Mr Maino". Outlook. Archived from the original on 26 April 2014. Retrieved 19 July 2013. 
  11. Rasheeda Bhagat. "Sonia Gandhi: Ordinary Italian to powerful Indian". Thehindubusinessline.com. Retrieved 11 March 2014. 
  12. "BJP accuses Sonia of flouting law". The Indian Express. 12 May 1999. Retrieved 12 April 2011. 
  13. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named hinduonnet.com
  14. "The Sitaram Kesri case: How dynasty trumped ethics | Latest News & Updates at". Daily News & Analysis. 10 July 2011. Retrieved 30 May 2014. 
  15. "Detailed Profile – Smt. Sonia Gandhi – Members of Parliament (Lok Sabha)". Archive.india.gov.in. Retrieved 11 March 2014. 
  16. "Sonia diagnosed with cervical cancer". Deccan Herald. Retrieved 12 December 2017. 
  17. "It's for Rahul to decide: Sonia". The Hindu. Chennai, India. 18 July 2012. 
  18. Manoj, CL (13 October 2017). "The Sonia Gandhi years and what Rahul Gandhi can learn". The Times of India. Retrieved 25 November 2017. Gandhi had to struggle for years before steering the party back to power in 2004, for a 10-year stint when she became India’s most powerful politician. 
  19. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named auto
  20. Richard Sandbrook; Ali Burak Güven (1 June 2014). Civilizing Globalization, Revised and Expanded Edition: A Survival Guide. SUNY Press. pp. 77–. ISBN 978-1-4384-5209-8. Sonia Gandhi, who was ranked sixth on Forbes's list of the "100 Most Powerful Women in the World" in 2012