ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ
Rajiv Gandhi (1987).jpg
ਭਾਰਤ ਦੇ 7ਵੇਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
31 ਅਕਤੂਬਰ 1984 – 2 ਦਸੰਬਰ 1989
ਪਰਧਾਨਗਿਆਨੀ ਜ਼ੈਲ ਸਿੰਘ
ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਵੇਂਕਟਰਮਣ
ਸਾਬਕਾਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ
ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਵੀ. ਪੀ. ਸਿੰਘ
Leader of the Opposition
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
18 ਦਸੰਬਰ 1989 – 23 ਦਸੰਬਰ 1990
ਪ੍ਰਾਈਮ ਮਿਨਿਸਟਰਵੀ. ਪੀ. ਸਿੰਘ
ਸਾਬਕਾਖਾਲੀ
ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਲਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਡਵਾਨੀ
ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
1985–1991
ਸਾਬਕਾਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ
ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਪੀ ਵੀ ਨਰਸਿਮਾ ਰਾਓ
ਲੋਕ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰ
for ਅਮੇਠੀ
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
1981–1991
ਸਾਬਕਾਸੰਜੇ ਗਾਂਧੀ
ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਸਤੀਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ
ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਜਨਮਰਾਜੀਵ (ਸ਼ਰਮਾ) ਗਾਂਧੀ
20 ਅਗਸਤ 1944
ਬੰਬਈ, ਬੰਬਈ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਟ, ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ
(ਹੁਣ ਮੁੰਬਈ , ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਭਾਰਤ)
ਮੌਤ21 ਮਈ 1991 (ਉਮਰ 46)
ਸਰੀਪੇਰਮਬਦੂਰ, ਤਮਿਲਨਾਡੂ, ਭਾਰਤ
ਕੌਮੀਅਤIndian
ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ
ਪਤੀ/ਪਤਨੀਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ
ਸੰਤਾਨਪ੍ਰਿਯੰਕਾ ਗਾਂਧੀ, ਰਾਹੁਲ ਗਾਂਧੀ
ਮਾਪੇਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਗਾਂਧੀ
ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ

ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ (ਸੁਣੋi/ˈrɑːv ˈɡɑːnd/; 20 ਅਗਸਤ 1944 – 21 ਮਈ 1991) ਭਾਰਤ ਦੇ 7ਵੇਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 31 ਅਕਤੂਬਰ 1984 ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਪਦ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ 21 ਮਈ 1991 ਨੂੰ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ 40 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇ।

ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ, ਇੰਦਰਾ ਅਤੇ ਫਿਰੋਜ਼ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਟਰਿਨਿਟੀ ਕਾਲਜ, ਕੈੰਬਰਿਜ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੰਪੀਰਿਅਲ ਕਾਲਜ ਲੰਦਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਪਰ ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਕੈੰਬਰਿਜ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇਟਲੀ ਦੀ ਜੰਮ ਪਲ ਏੰਟੋਨਿਆ ਅਲਬਿਨਾ ਮੈਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਜਿਨਾਂ ਨਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾ ਨੇ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਛੱਡਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਡੀਅਨ ਏਅਰਲਾਈਨਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਪਾਇਲਟ ਵਜੋਂ ਨੌਕਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਕ ਸ਼ੁਹਰਤ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਬਣੇ ਰਹੇ। 1980 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਸੰਜੇ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਆਏ। 1984 ਵਿੱਚ ਆਪਰੇਸ਼ਨ ਬਲੂ ਸਟਾਰ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਉੱਪਰੰਤ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਨਾਮਜਦ ਕੀਤਾ।