ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਲਿੰਗਾ ਸੋਵਦੇਸਵਰੀ ਅੰਮਾ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਲਿੰਗਾ ਸੋਵਦੇਸਵਰੀ ਅੰਮਾ
ਦੇਵਾਂਗਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੁਲਦੇਵਤਾ
ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਲਿੰਗਾ ਸੋਵਦੇਸਵਰੀ ਅੰਮਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਸੋਵਦੇਸਵਰੀ ਅੰਮਾ
ਮਾਨਤਾਦੇਵੀ
ਮੰਤਰ Oṃ Eesa Pathni sa Vithmahey Simha Twajaya dhimahi Thannoh Sowdi prachodayāt (for Ramalinga Sowdeswari Amman) Om Sri Sri Sri Viraat Rupaya Mahamardini Tanno Chowdeshwari Prachodayat (for Chowdeshwari devi)
ਹਥਿਆਰਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ
ਵਾਹਨਸ਼ੇਰ
Consortਸ਼ਿਵ ਦਾ ਰੂਪ ਰਾਮਲਿੰਗੇਸਵਰ

ਫਰਮਾ:Infobox temple

ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਲਿੰਗਾ ਸੋਵਦੇਸਵਰੀ ਅੰਮਾ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਚੌਦੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ (ਹਿੰਦੀ: श्री रामलिंग चौडेस्वरी माता, ਤਾਮਿਲ: ஸ்ரீ ராமலிங்கசௌடேஸ்வரிஅம்மன், ਮਲਿਆਲਮ: ശ്രീ രാമലിംഗ ചൌഡേശ്വരി അമ്മൻ, ਕੰਨੜ: ಶ್ರೀ ರಾಮಲಿಂಗ ಚೌಡೆಸ್ವಾರಿ ದೇವಿ, ਤੇਲਗੂ: శ్రీ రామలింగ చౌదెస్వరి దేవి) ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਜੋਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼੍ਰੀ ਚੌਦੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮਲਿੰਗਾ ਸੋਦੇਸਵਰੀ ਅੰਮਾ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਨਾਮ ਬਨਾਸ਼ੰਕਰੀ, ਸੁਦਾਮਬਿਕਾ ਹਨ। ਇਹ ਦੇਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੁਲਦੇਵਤਾ ਹੈ।[1]

ਇਤਿਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਦੇਵਾਂਗਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇਵਾਲਾ ਦੇਵਾਂਗਾ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਹੈ।[2] "ਅਗਨੀ ਮਨੂ" ਸਭ ਲਈ ਕਪੜੇ ਬੁਣਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਕਪੜੇ ਬੁਣਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਦੇਵਾਲਾ ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਤੋਂ (ਜਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚੋਂ ਉੱਭਰਿਆ ਹੈ) ਉੱਭਰਿਆ ਤਾਂਕਿ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬੁਣਾਈ ਸਿਖਾਈ ਜਾ ਸਕੇ।

ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ[ਸੋਧੋ]

ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਾਂਗਾ ਭਾਈਚਾਰਾ ਜੋ ਕੁਝ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਰਾਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਬੁਣਾਈ ਦਾ ਉਦਯੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮਲਿੰਗਾ ਸੌਦੇਸਵਰੀ ਅੰਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਕੰਨੜ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂਗਾ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ ਚੇਤੀਅਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੋਇੰਬਟੂਰ, ਥੈਨੀ, ਡਿੰਡੀਗੂਲ, ਸਲੇਮ, ਈਰੋਡ, ਮਦੁਰਈ ਅਤੇ ਵਿਰੁੱਧੁਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਦੋ ਸਮੂਹਾਂ, ਸ਼ੈਵਵਾਦ, ਵੈਸ਼ਨਵਵਾਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਹਮ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। [ <span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2019)">ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ</span> ]

ਪੁਸਤਕ ਸੂਚੀ[ਸੋਧੋ]

  • Pintchman, Tracy (1994). The Rise of the Goddess in the Hindu Tradition. SUNY Press, New York. ISBN 0-7914-2112-0.
  • Census of India, 1961: Madras[3]
  • Salem City, 1980[4]
  • South India[5]
  • 2nd Congress on Traditional Sciences and Technologies of India, 27–31 December 1995, Anna University, Madras[6]
  • People of India[7]
  • Wangu, Madhu Bazaz (2003).[8]
  • Religions in the Modern World[9]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "MGR magic still spins votes from Coimbatore weavers". The Times of India. Retrieved 2018-11-25.
  2. "Devanga Purana - தேவாங்க புராணம் - Devalar - Devala Maharishi". Devangakula.org. Archived from the original on 13 ਜੂਨ 2019. Retrieved 14 June 2019.
  3. General, India Office of the Registrar (15 June 1968). "Census of India, 1961: Madras". Manager of Publications. Retrieved 15 June 2019.
  4. Nārāyaṇaṉ, Ka Ilakkumi; Gangadharan, T.; Chandrasekar, N. (15 June 1999). "Salem City: An Ethnohistory (1792-1992)". Vysya college. Retrieved 15 June 2019.
  5. Abram, David; Guides (Firm), Rough; Edwards, Nick (15 June 2019). "The Rough Guide to South India". Rough Guides. Retrieved 15 June 2019.
  6. University, Anna; Foundation, P. P. S. T. (15 June 1995). "2nd Congress on Traditional Sciences and Technologies of India, 27th-31st December 1995, Anna University, Madras". PPST Foundation. Retrieved 15 June 2019.
  7. Singh, Kumar Suresh; Thirumalai, R.; Manoharan, S. (30 January 1997). "People Of India: Tamil Nadu". Affiliated East-West Press [for] Anthropological Survey of India. Retrieved 15 June 2019.
  8. Images of Indian Goddesses: Myths, Meanings, and Models. New Delhi, India: Abhinav Publications. ISBN 81-7017-416-3.
  9. Linda Woodhead, ed. (26 May 2009). Religions in the Modern World (2nd ed.). Routledge. ISBN 978-0415458917.

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ[ਸੋਧੋ]