ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਤਿਉਹਾਰ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਪਿੰਡ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ. ਸੈਂਡਰਿਨ ਓ ਵਰਡ ਗੈਲੈਂਟ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਕੱਟ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ, 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤਮ ਕੰਮ (1609 ਦਾ ਸੰਸਕਰਣ)
ਫਰੈਡਰਿਕ ਆਰਥਰ ਬ੍ਰਿਜਮੈਨ (1903) ਦੁਆਰਾ ਮਿਸਰ ਦੇ ਨੇਵੀਜਿਅਮ ਆਈਸੀਡਿਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਆਈਸਿਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਲੂਸ

ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਇੱਕ ਸਮਾਗਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਭਾਈਚਾਰੇ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਹਿਲੂ ਜਾਂ ਪਹਿਲੂਆਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਥਾਨਕ ਜਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਛੁੱਟੀ, ਮੇਲਾ ਜਾਂ ਈਦ ਮੁਬਾਰਕ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਗਲੋਕਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਦੇ ਖਾਸ ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਉੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰ-ਘੱਟ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਆਪਸੀ ਸਬੰਧ। [1] ਧਰਮ ਅਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੂਲ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਰੋਤ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਢੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਫ਼ਸਲ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਯਾਦਗਾਰ ਅਤੇ ਧੰਨਵਾਦ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਤਰੀ ਗੋਲਿਸਫਾਇਰ ਵਿੱਚ ਹੇਲੋਵੀਨ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਵਿੱਚ ਈਸਟਰ

ਤਿਉਹਾਰ ਅਕਸਰ ਖਾਸ ਫਿਰਕੂ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਜਾਂ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਤਿਉਹਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਨਕ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ। ਤਿਉਹਾਰ ਜੋ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਜਾਂ ਨਸਲੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੂਚਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਹਾਜ਼ਰੀਨ ਅਕਸਰ ਭੱਜਣ, ਸਮਾਜੀਕਰਨ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਬੰਧ, ਸਬੰਧਤ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। [2][3]

ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ[ਸੋਧੋ]

ਐਂਟਵਰਪ, ਬੈਲਜੀਅਮ, 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ

ਸ਼ਬਦ "ਤਿਉਹਾਰ" ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਪੁਰਾਣੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰਾਹੀਂ ਲਾਤੀਨੀ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। [4] ਮੱਧ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ "ਤਿਉਹਾਰ ਦਾਈ" ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਛੁੱਟੀ ਸੀ। [5] ਇਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਿਕਾਰਡ 1589 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਮ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ("ਫੈਸਟੀਫਾਲ" ਵਜੋਂ)। [4] ਤਿਉਹਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਨਾਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ ਲਗਭਗ 1200,[6] ਅਤੇ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਆ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੀ ਵਰਤੋਂ ਲਗਭਗ 1300 ਸੀ [7]

ਗਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਅਰਬੀ ਸ਼ਬਦ ਖਿੱਲਾ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਨਮਾਨ ਦਾ ਚੋਗਾ। [8] ਗਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ "ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ" ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ "ਤਿਉਹਾਰ" ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। [9]

ਇਤਿਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਤਿਉਹਾਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। [10] [11] ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ, ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਜੀਵਨ.[12] ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਸਮਾਜ ਫਿਰਕੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। [13] ਸੈਟਰਨੇਲੀਆ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਅਤੇ ਕਾਰਨੀਵਲ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। [14] ਸਮਾਜਿਕ ਮੌਕਿਆਂ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣੇ ਆਮ ਸਨ। [14] ਖਾਸ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦਾ ਸਦੀ-ਲੰਬਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਪਿਛਲੀਆਂ ਕੁਝ ਸਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਏ ਹਨ - ਘਾਨਾ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤਿਉਹਾਰ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਯੂਰਪੀ ਬਸਤੀਵਾਦ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। [3][14][15] ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿਉਹਾਰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਏ। [14] ਦੋਵੇਂ 1947 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਅਵਿਗਨ ਫੈਸਟੀਵਲ ਅਤੇ ਐਡਿਨਬਰਗ ਫੈਸਟੀਵਲ ਫਰਿੰਜ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਮਾਡਲ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਹੇ ਹਨ। [16] 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕਲਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੋ ਗਏ। [12] ਆਧੁਨਿਕ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਲੋਬਲ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਨਤਕ ਜਾਂ ਮੁਨਾਫੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ[17][18]

ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ[ਸੋਧੋ]

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਉਤਪੱਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸਮਸ, ਰੋਸ਼ ਹਸ਼ਨਾਹ, ਦੀਵਾਲੀ, ਈਦ ਅਲ-ਫਿਤਰ ਅਤੇ ਈਦ ਅਲ-ਅਧਾ ਸਾਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੂਸਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਾਢੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ, ਮੌਸਮੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਮਹੱਤਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫੌਜੀ ਜਿੱਤਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ਟਰ-ਨਿਰਮਾਣ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੀ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਉਦਾਹਰਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰੀ ਫ਼ਿਰਊਨ ਰਾਮੇਸਿਸ III ਦੁਆਰਾ ਲੀਬੀਆ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। [19] ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਹੀ ਛੁੱਟੀਆਂ ਵੰਸ਼ਵਾਦੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਛੁੱਟੀਆਂ ਵਾਢੀ ਬਾਰੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਿਉਹਾਰ ਅਕਸਰ ਹਰ ਸਾਲ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੇਸ਼ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਮਾਗਮਾਂ ਜਾਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਅਤੇ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਭੋਜਨ ("ਭੋਜਨ" ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ) ਦੀ ਖਪਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਿਉਹਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਛੁੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। [20]

ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ[ਸੋਧੋ]

ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ ਬਦਲਦੇ ਹਨ; ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਥਾਨਕ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। [10] [14] ਸੰਗੀਤ ਤਿਉਹਾਰ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਅਕਸਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਦੋਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। [21] ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ "ਵੱਡੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ" ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਥਾਨਕ, ਮਾਮੂਲੀ ਅਤੇ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। [22] ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਉੱਥੇ ਦੀ ਕੁੱਲ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। [12] ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ, ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ, ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਬਾਈਨਰੀ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। [22]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Caves, R. W. (2004). Encyclopedia of the City. Routledge. p. 264. ISBN 9780415252256.
  2. Davies, Karen (2021). "Festivals Post Covid-19". Leisure Sciences. 43 (1–2): 184–189. doi:10.1080/01490400.2020.1774000. ISSN 0149-0400.
  3. 3.0 3.1 Quinn, Bernadette (2003). "Symbols, practices and myth-making: Cultural perspectives on the Wexford Festival Opera". Tourism Geographies. 5 (3): 329–349. doi:10.1080/14616680309710. ISSN 1461-6688. Archived from the original on August 28, 2022. Retrieved August 21, 2022.
  4. 4.0 4.1 "festival, adj. and n. Archived August 28, 2022, at the Wayback Machine.". OED Online. March 2014. Oxford University Press. Accessed April 16, 2014.
  5. festival (adj.) Archived July 2, 2014, at the Wayback Machine. at the Middle English Dictionary. Accessed April 16, 2014.
  6. "feast, n. Archived August 28, 2022, at the Wayback Machine.". OED Online. March 2014. Oxford University Press. Accessed April 16, 2014.
  7. "feast, v. Archived August 28, 2022, at the Wayback Machine.". OED Online. March 2014. Oxford University Press. Accessed April 16, 2014.
  8. James E Glevin (2020). The Modern Middle East: A History. Oxford University Press. p. 21. ISBN 978-0190074067.
  9. "gala (n.)". Archived from the original on June 27, 2020. Retrieved June 27, 2020.
  10. 10.0 10.1 Cudny 2016.
  11. Falassi, Alessandro, ed. (1987). Time Out of Time: Essays on the Festival. University of New Mexico Press. p. 1. ISBN 0-8263-0932-1. OCLC 15017471. Archived from the original on August 28, 2022. Retrieved August 21, 2022.
  12. 12.0 12.1 12.2 Quinn, Bernadette (2005). "Arts Festivals and the City". Urban Studies. 42 (5–6): 927–943. doi:10.1080/00420980500107250. ISSN 0042-0980.
  13. Brandt, J. Rasmus; Iddeng, Jon W., eds. (2012). Greek and Roman Festivals: Content, Meaning, and Practice (1st ed.). Oxford University Press. p. 1. ISBN 978-0-19-969609-3.
  14. 14.0 14.1 14.2 14.3 14.4 Cudny, Waldemar (2014). "The Phenomenon of Festivals: Their Origins, Evolution, and Classifications". Anthropos. 109 (2): 640–656. doi:10.5771/0257-9774-2014-2-640. ISSN 0257-9774. JSTOR 43861801. Archived from the original on August 23, 2022. Retrieved August 23, 2022.
  15. Odotei, Irene (2002). "Festivals in Ghana: Continuity, Transformation and Politicisation of Tradition". Transactions of the Historical Society of Ghana (6): 17–34. ISSN 0855-3246. JSTOR 41406666. Archived from the original on August 24, 2022. Retrieved August 24, 2022.
  16. Bartie, Angela (2013). The Edinburgh Festivals: Culture and Society in Post-war Britain. Edinburgh University Press. p. 6. doi:10.3366/edinburgh/9780748670307.001.0001. ISBN 978-0-7486-7030-7. Archived from the original on August 28, 2022. Retrieved August 24, 2022.
  17. Prentice, Richard; Andersen, Vivien (2003). "Festival as creative destination". Annals of Tourism Research (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 30 (1): 7–30. doi:10.1016/S0160-7383(02)00034-8. Archived from the original on June 23, 2022. Retrieved August 21, 2022.
  18. Andersson, Tommy D.; Getz, Donald (2008). "Stakeholder Management Strategies of Festivals". Journal of Convention & Event Tourism (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 9 (3): 199–220. doi:10.1080/15470140802323801. ISSN 1547-0148. Archived from the original on August 27, 2022. Retrieved August 28, 2022.
  19. Berrett, LaMar C.; Ogden D. Kelly (1996). Discovering the world of the Bible (3rd ed., rev. ed.). Provo, Utah: Grandin Book Co. p. 289. ISBN 0-910523-52-5.
  20. See for example: List of festivals in Australia; Bangladesh; Canada; China; Colombia; Costa Rica; Fiji; India; Indonesia; Iran; Japan; Laos; Morocco; Nepal; Pakistan; Philippines; Romania; Tunisia; Turkey; United Kingdom; United States; Vietnam.
  21. Hondros, Konstantin; Silva, Glaucia Peres da, eds. (2019). Music Practices Across Borders : (E)Valuating Space, Diversity and Exchange. Transcript. p. 86. ISBN 978-3-8394-4667-6. OCLC 1105916920. Archived from the original on August 28, 2022. Retrieved August 24, 2022.
  22. 22.0 22.1 Waterman, Stanley (1998). "Carnivals for elites? The cultural politics of arts festivals". Progress in Human Geography. 22 (1): 54–74. doi:10.1191/030913298672233886. ISSN 0309-1325.