ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
(ਸਿੱਖ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਤੋਂ ਮੋੜਿਆ ਗਿਆ)

ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਲਏ ਗਏ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸੂਚੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਕਈ ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਅਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨਾ, ਇਹਨਾਂ ਸੰਕਲਪਾਂ ਲਈ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਪੈਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰਨਾ, ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ, ਕਿਸੇ ਲਈ ਖਾਸ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਅਤੇ ਪਿੰਨ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸਾਰੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਈਡ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ।

[ਸੋਧੋ]

ਅੰਮ੍ਰਿਤ
ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ - ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਾਂ ਖੰਡ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬਦਲ। ਇਸ ਨੂੰ ਦੋਧਾਰੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਹਿਲਾ ਕੇ ਅਤੇ ਖਾਲਸੇ ਦੇ ਪੰਜ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਤਾਰ ਪੰਜ ਬਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪਾਠ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿੱਖ ਜਿਸਨੇ ਖਾਲਸਾ ਸਾਜਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਰਹਿਤ ਮਰਿਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਖਾਲਸੇ ਵਿਚ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਚਾਰ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਸਕਾਰ
ਬਪਤਿਸਮਾ (ਸੰਚਾਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਰਸਮ)

[ਸੋਧੋ]

ਬਾਣੀ
ਆਇਤਾਂ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਰੂਪ, ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਿਖਤ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭਗਤ ਬਾਣੀ
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਲਿਖਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਨੇ ਨਹੀਂ ਲਿਖੀਆਂ।

[ਸੋਧੋ]

ਦਾਨ
ਦਾਨ। 3 ਬੇਨਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ - ਨਾਮ, ਦਾਨ, ਇਸਨਾਨ।
ਦਸਵੰਧ
10% of earnings donated to the less advantaged.
ਦਸਤਾਰ
ਪੱਗ (ਪਗੜੀ), ਇਹ ਸਿੱਖ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਲਈ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਸਿੱਖ 'ਆਚਾਰ ਸੰਹਿਤਾ' ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਪੱਗ ਬੰਨ੍ਹਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

[ਸੋਧੋ]

ਧਰਮ ਦੀ ਕਿਰਤ
ਇੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਜੀਵਣ ਕਮਾਉਣ ਲਈ.

[ਸੋਧੋ]

ਗੱਤਕਾ
ਸਿੱਖ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟ
ਗੁਰਦੁਆਰਾ
ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਥਾਨ, ਭਾਵ "ਰੱਬ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ", ਜਾਂ ਰੱਬ ਦਾ ਸਥਾਨ
ਗੁਰਬਾਣੀ
ਸਿੱਖ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਸਮੂਹਿਕ ਲਿਖਤਾਂ। (ਵੇਖੋ ਬਾਣੀ।)
ਗੁਰਮੁਖ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ। (ਵੇਖੋ ਮਨਮੁਖ।) ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਵਾਲ ਜਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰਮੁਖੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰੇ ਗਏ ਸਿੱਖ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਨੂੰ 'ਪੇਂਟਸ ਅਖਰੀ' ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਪੈਂਤੀ ਅੱਖਰ ਹਨ।
ਗੁਟਕਾ ਸਾਹਿਬ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪੁਸਤਕ।

[ਸੋਧੋ]

ਹੰਕਾਰ
ਹੰਕਾਰ, ਪੰਜ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ।

[ਸੋਧੋ]

ਇਸ਼ਨਾਨ
ਮਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ. ਤਿੰਨ ਬੇਨਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ - ਨਾਮ, ਦਾਨ, ਇਸਨਾਨ।

[ਸੋਧੋ]

ਜਪ, ਜਪੋ
ਜਾਪ (ਜਪ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ: ਪਾਠ ਕਰੋ)।
ਜਪਜੀ ਸਾਹੀਬ
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ (ਸਿੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ) ਦੇ ਪਹਿਲੇ 8 ਪੰਨੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਬਾਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

[ਸੋਧੋ]

ਕੱਕੇ
ਪੰਜ (5) ਕਕਾਰ ਜੋ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ।
ਕੱਛਾ/ਕਛਹਿਰਾ
ਕੱਛਾ – ਪੰਜ ਕਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋ ਖਾਲਸਾ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਵੈ-ਸੰਜਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ.
ਕਾਮ
ਵਾਸਨਾ, 5 ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ।
ਕੰਘਾ
ਕੰਘੀ - ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋ ਖਾਲਸਾ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਕੜਾ
ਸਟੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਢਿੱਲਾ ਬਰੇਸਲੈੱਟ - ਪੰਜ ਕਿੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਜਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਕੌਰ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ। ਔਰਤ ਸਿੱਖ ਮੱਧ ਨਾਮ ਜਾਂ ਉਪਨਾਮ।
ਕੇਸ਼
ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਵਾਲ - ਪੰਜ ਕਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਿਰਪਾਨ
ਛੋਟੀ ਤਲਵਾਰ - ਪੰਜ ਕਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋ ਖਾਲਸਾ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਜ਼ੁਲਮ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਕਿਰਤ ਕਰੋ (ਕਿਰਤ ਕਰਨੀ)
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਢਲੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਨਾਮ ਜਪੋ ਅਤੇ ਵੰਡ ਕੇ ਸ਼ਕੋ। ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇਮਾਨਦਾਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਜੀਵਨ ਕਮਾਉਣਾ।
ਕਰੋਧ
ਗੁੱਸਾ । 5 ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ।
ਕੁਰਾਹਿਤ ਕੁਰਾਹਤ
ਸਿੱਖਾਂ ਲਈ ਵੱਡੇ ਪਾਪ। ਇਹ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ, ਕੱਟਣਾ, ਸ਼ੇਵ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਹਟਾਉਣਾ, ਮਾਸ ਖਾਣਾ, ਤੰਬਾਕੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨਾ।

[ਸੋਧੋ]

ਖੰਡਾ
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਜੋ ਸਿੱਖ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਚਾਰ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਹਥਿਆਰ ਹਨ।
ਖਾਲਸਾ
ਸ਼ੁੱਧ - ਪੰਜ ਕੱਕੜ ਜ਼ਰੂਰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

[ਸੋਧੋ]

ਲੋਬ
ਲਾਲਚ, 5 ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ।

[ਸੋਧੋ]

ਮਨਮੁਖ
ਸ੍ਵੈ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਵਿਅਕਤੀ, ਗੁਰਮੁਖ ਦੇ ਉਲਟ। ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਰੱਬ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਉਲਟ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ.
ਮੋਹ
ਲਗਾਵ। 5 ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ।
ਮੂਲ ਮੰਤਰ
ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਬਿਆਨ।

[ਸੋਧੋ]

ਨਾਮ
ਨਾਮ। ਰੱਬੀ ਨਾਮ ਦਾ ਸਿਮਰਨ।
ਨਾਮ ਜਪੋ
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਜਾਪ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ।
ਨਿਤਨੇਮ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਰਦਾਸ ਜੋ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਟਕਾ (ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪੁਸਤਕ) ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

[ਸੋਧੋ]

ਪੰਜ
ਨੰਬਰ 5
ਪੰਜ ਦੋਖ
5 ਚੋਰ/ਧੋਖੇਬਾਜ਼। ਅਹੰਕਾਰ (ਹੰਕਾਰ), ਕਾਮ (ਕਾਮ), ਕ੍ਰੋਧ (ਕ੍ਰੋਧ), ਲੋਭ (ਲੋਭ) ਅਤੇ ਮੋਹ (ਸੰਸਾਰੀ ਮੋਹ)।
ਪੰਜ ਹਥਿਆਰ
ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ (ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਊਰਜਾ), ਦਾਨ, ਦਯਾਨ (ਦਇਆ) ਨਿਮਰਤਾ, ਸੰਤੋਖ।
ਪੰਜ ਗੁਣ
ਦਇਆ, ਨਿਮਰਤਾ, ਪਿਆਰ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਸਤਿ (ਸੱਚ)।
ਪੰਜ ਕੱਕੇ
ਪੰਜ ਕਕਾਰ; ਪੰਜ ਬਾਹਰੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜੋ ਨਰ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਸਿੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਾ ਨਾਮ ਅੱਖਰ k (ਕੱਕਾ) ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕੱਛਾ, ਕੰਘਾ, ਕੜਾ, ਕੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾਨ।
ਪਤਿਤ
ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ (ਅਧਰਮੀ।)।
ਪਗੜੀ
ਦਸਤਾਰ (ਪੱਗ)। ਇਹ ਸਿੱਖ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਲਈ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਆਚਾਰ ਸੰਹਿਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਪੱਗ ਬੰਨ੍ਹਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

[ਸੋਧੋ]

ਸੰਗਤ
ਸੋਸਾਇਟੀ (ਮੰਡਲੀ). ਪੰਥ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰੋ।
ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ
ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਭਲਾਈ
ਸੇਵਾ
ਸੇਵਾ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀਆਂ 2 ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ। ਸਿੱਖ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ: ਜੋ ਸਰੀਰਿਕ ਸਾਧਨ (ਤਨ) ਮਾਨਸਿਕ ਉਪਕਰਣ (ਮਨ) ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥ (ਧਨ) ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੇਵਾ ਦੀਆਂ 4 ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ:
  1. ਧਨ ਦੀ ਸੇਵਾ - ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੂ ਹਨ। ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਨੇਕੀ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ।
  2. ਮਨ ਦੀ ਸੇਵਾ – ਮਨ ਦੀ ਸੇਵਾ – ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਸ਼ਿਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ।
  3. ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ - ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ।
ਸ਼ਬਦ
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਬਾਣੀ।
ਸ਼ਹੀਦ
ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸਿਰਲੇਖ ਜੋ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਸ਼ਹੀਦ ਵਜੋਂ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਿਮਰਨ
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਗੁਰਮੰਤਰ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਜਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬਕਤੀ ਬਣਾਈ।
ਸਿੰਘ
ਸ਼ੇਰ. ਮਰਦ ਸਿੱਖ ਮੱਧ ਜਾਂ ਉਪਨਾਮ ਸਿਰਲੇਖ।
ਸਲੋਕ
ਪਉੜੀ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਮੀਟਰ ਬੱਤੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ: ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ (ਵਿਭਾਜਨ) ਦੀਆਂ ਛੰਦਾਂ ਜਾਂ ਹਰੇਕ ਉਚਾਰਖੰਡ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਅੱਧ-ਲਾਈਨਾਂ (ਹੇਮਿਸਟਿਕ) ਵਿੱਚ। ਜਪੁ (ਪਾਠ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਲੋਕ, 38 ਪਉੜੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਉੜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਪਤੀ ਸਲੋਕ ਜੋ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੁਖਮਨੀ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਜ਼ਬੂਰ।

[ਸੋਧੋ]

ਤਨਖਾਹ
ਤਨਖ਼ਾਹ, ਭੁਗਤਾਨ ਵੀ ਸਮਾਜਿਕ ਅਪਰਾਧ - ਉਹ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮਾਜਿਕ ਅਪਰਾਧ (ਤੰਖਾਹ) ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਜ ਦੇਣਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ, ਕਬਰਾਂ 'ਤੇ ਯਾਦਗਾਰਾਂ ਬਣਾਉਣਾ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨਾ।

[ਸੋਧੋ]

ਵਾਹਿਗੁਰੂ (ਵਾਹਗੁਰੂ)
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ "ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ" ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵੰਡ ਛਕੋ
ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਲਈ (ਦੇਖੋ ਦਾਨ।)

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ[ਸੋਧੋ]